৩৩. পৰাযনসুত্তং

৪০৯. ‘‘পৰাযনঞ্চ [পৰাযণঞ্চ (পী. সী. অট্ঠ.)] ৱো, ভিক্খৱে, দেসেস্সামি পৰাযনগামিঞ্চ মগ্গং. তং সুণাথ. কতমঞ্চ, ভিক্খৱে, পৰাযনং? যো, ভিক্খৱে, ৰাগক্খযো দোসক্খযো মোহক্খযো – ইদং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, পৰাযনং. কতমো চ, ভিক্খৱে, পৰাযনগামী মগ্গো? কাযগতাসতি. অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, পৰাযনগামিমগ্গো. ইতি খো, ভিক্খৱে, দেসিতং ৱো মযা পৰাযনং, দেসিতো পৰাযনগামিমগ্গো. যং, ভিক্খৱে, সত্থাৰা কৰণীযং সাৱকানং হিতেসিনা অনুকম্পকেন অনুকম্পং উপাদায, কতং ৱো তং মযা. এতানি, ভিক্খৱে, ৰুক্খমূলানি, এতানি সুঞ্ঞাগাৰানি. ঝাযথ, ভিক্খৱে, মা পমাদত্থ; মা পচ্ছা ৱিপ্পটিসাৰিনো অহুৱত্থ. অযং ৱো অম্হাকং অনুসাসনী’’তি. (যথা অসঙ্খতং তথা ৱিত্থাৰেতব্বং). তেত্তিংসতিমং.

দুতিযো ৱগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

অসঙ্খতং অনতং অনাসৱং, সচ্চঞ্চ পাৰং নিপুণং সুদুদ্দসং;

অজজ্জৰং ধুৱং অপলোকিতং, অনিদস্সনং নিপ্পপঞ্চ সন্তং.

অমতং পণীতঞ্চ সিৱঞ্চ খেমং, তণ্হাক্খযো অচ্ছৰিযঞ্চ অব্ভুতং;

অনীতিকং অনীতিকধম্মং, নিব্বানমেতং সুগতেন দেসিতং.

অব্যাপজ্ঝো ৱিৰাগো চ, সুদ্ধি মুত্তি অনালযো;

দীপো লেণঞ্চ তাণঞ্চ, সৰণঞ্চ পৰাযনন্তি.

অসঙ্খতসংযুত্তং সমত্তং.