১১. মগ্গঙ্গসুত্তং
৩৭৬. ‘‘কতমো চ, ভিক্খৱে, অসঙ্খতগামিমগ্গো? অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো. অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, অসঙ্খতগামিমগ্গো. ইতি খো, ভিক্খৱে, দেসিতং ৱো মযা অসঙ্খতং, দেসিতো অসঙ্খতগামিমগ্গো. যং, ভিক্খৱে, সত্থাৰা কৰণীযং সাৱকানং হিতেসিনা অনুকম্পকেন অনুকম্পং উপাদায কতং ৱো তং মযা. এতানি, ভিক্খৱে, ৰুক্খমূলানি, এতানি সুঞ্ঞাগাৰানি. ঝাযথ, ভিক্খৱে, মা পমাদত্থ; মা পচ্ছা ৱিপ্পটিসাৰিনো অহুৱত্থ. অযং ৱো অম্হাকং অনুসাসনী’’তি. একাদসমং.
পঠমো ৱগ্গো.
তস্সুদ্দানং –
কাযো সমথো সৱিতক্কো, সুঞ্ঞতো সতিপট্ঠানা;
সম্মপ্পধানা ইদ্ধিপাদা, ইন্দ্ৰিযবলবোজ্ঝঙ্গা;
মগ্গেন একাদসমং, তস্সুদ্দানং পৱুচ্চতি.