১. কাযগতাসতিসুত্তং

৩৬৬. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘অসঙ্খতঞ্চ ৱো, ভিক্খৱে, দেসেস্সামি অসঙ্খতগামিঞ্চ মগ্গং. তং সুণাথ. কতমঞ্চ, ভিক্খৱে, অসঙ্খতং? যো, ভিক্খৱে, ৰাগক্খযো দোসক্খযো মোহক্খযো – ইদং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, অসঙ্খতং. কতমো চ, ভিক্খৱে, অসঙ্খতগামিমগ্গো? কাযগতাসতি. অযং ৱুচ্চতি, ভিক্খৱে, অসঙ্খতগামিমগ্গো’’.

‘‘ইতি খো, ভিক্খৱে, দেসিতং ৱো মযা অসঙ্খতং, দেসিতো অসঙ্খতগামিমগ্গো. যং, ভিক্খৱে, সত্থাৰা কৰণীযং সাৱকানং হিতেসিনা অনুকম্পকেন অনুকম্পং উপাদায, কতং ৱো তং মযা. এতানি, ভিক্খৱে, ৰুক্খমূলানি, এতানি সুঞ্ঞাগাৰানি. ঝাযথ [নিজ্ঝাযথ (ক.)], ভিক্খৱে, মা পমাদত্থ; মা পচ্ছা ৱিপ্পটিসাৰিনো অহুৱত্থ. অযং ৱো অম্হাকং অনুসাসনী’’তি. পঠমং.