৮. আসৱপঞ্হাসুত্তং
৩২১. ‘‘‘আসৱো, আসৱো’তি, আৱুসো সাৰিপুত্ত, ৱুচ্চতি. কতমো নু খো, আৱুসো, আসৱো’’তি? ‘‘তযো মে, আৱুসো, আসৱা. কামাসৱো, ভৱাসৱো, অৱিজ্জাসৱো – ইমে খো, আৱুসো, তযো আসৱা’’তি. ‘‘অত্থি পনাৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা এতেসং আসৱানং পহানাযা’’তি? ‘‘অত্থি খো, আৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা এতেসং আসৱানং পহানাযা’’তি. ‘‘কতমো পনাৱুসো, মগ্গো কতমা পটিপদা এতেসং আসৱানং পহানাযা’’তি? ‘‘অযমেৱ খো, আৱুসো, অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো এতেসং আসৱানং পহানায, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি সম্মাসঙ্কপ্পো সম্মাৱাচা সম্মাকম্মন্তো সম্মাআজীৱো সম্মাৱাযামো সম্মাসতি সম্মাসমাধি. অযং খো, আৱুসো, মগ্গো অযং পটিপদা, এতেসং আসৱানং পহানাযা’’তি. ‘‘ভদ্দকো, আৱুসো, মগ্গো ভদ্দিকা পটিপদা, এতেসং আসৱানং পহানায. অলঞ্চ পনাৱুসো সাৰিপুত্ত, অপ্পমাদাযা’’তি. অট্ঠমং.