১১. ওঘপঞ্হাসুত্তং
৩২৪. ‘‘‘ওঘো, ওঘো’তি, আৱুসো সাৰিপুত্ত, ৱুচ্চতি. কতমো নু খো, আৱুসো, ওঘো’’তি? ‘‘চত্তাৰোমে, আৱুসো, ওঘা. কামোঘো, ভৱোঘো, দিট্ঠোঘো, অৱিজ্জোঘো – ইমে খো, আৱুসো, চত্তাৰো ওঘা’’তি. ‘‘অত্থি পনাৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা, এতেসং ওঘানং পহানাযা’’তি? ‘‘অত্থি খো, আৱুসো, মগ্গো অত্থি পটিপদা, এতেসং ওঘানং পহানাযা’’তি. ‘‘কতমো পনাৱুসো, মগ্গো কতমা পটিপদা, এতেসং ওঘানং পহানাযা’’তি? ‘‘অযমেৱ খো, আৱুসো, অৰিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো, এতেসং ওঘানং পহানায, সেয্যথিদং – সম্মাদিট্ঠি সম্মাসঙ্কপ্পো সম্মাৱাচা সম্মাকম্মন্তো সম্মাআজীৱো সম্মাৱাযামো সম্মাসতি সম্মাসমাধি. অযং খো, আৱুসো, মগ্গো অযং পটিপদা, এতেসং ওঘানং পহানাযা’’তি. ‘‘ভদ্দকো, আৱুসো, মগ্গো ভদ্দিকা পটিপদা, এতেসং ওঘানং পহানায. অলঞ্চ পনাৱুসো সাৰিপুত্ত, অপ্পমাদাযা’’তি. একাদসমং.