১০. মিচ্ছাদিট্ঠিপহানসুত্তং

১৬৫. অথ খো অঞ্ঞতৰো ভিক্খু যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি…পে… একমন্তং নিসিন্নো সো ভিক্খু ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কথং নু খো, ভন্তে, জানতো কথং পস্সতো মিচ্ছাদিট্ঠি পহীযতী’’তি?

‘‘চক্খুং খো, ভিক্খু, অনিচ্চতো জানতো পস্সতো মিচ্ছাদিট্ঠি পহীযতি. ৰূপে অনিচ্চতো জানতো পস্সতো মিচ্ছাদিট্ঠি পহীযতি. চক্খুৱিঞ্ঞাণং অনিচ্চতো জানতো পস্সতো মিচ্ছাদিট্ঠি পহীযতি. চক্খুসম্ফস্সং অনিচ্চতো জানতো পস্সতো মিচ্ছাদিট্ঠি পহীযতি…পে… যম্পিদং মনোসম্ফস্সপচ্চযা উপ্পজ্জতি ৱেদযিতং সুখং ৱা দুক্খং ৱা অদুক্খমসুখং ৱা তম্পি অনিচ্চতো জানতো পস্সতো মিচ্ছাদিট্ঠি পহীযতি. এৱং খো, ভিক্খু, জানতো এৱং পস্সতো মিচ্ছাদিট্ঠি পহীযতী’’তি. দসমং.