৩. পঠমৰূপাৰামসুত্তং

১৩৬. ‘‘ৰূপাৰামা, ভিক্খৱে, দেৱমনুস্সা ৰূপৰতা ৰূপসম্মুদিতা. ৰূপৱিপৰিণামৱিৰাগনিৰোধা দুক্খা, ভিক্খৱে, দেৱমনুস্সা ৱিহৰন্তি. সদ্দাৰামা, ভিক্খৱে, দেৱমনুস্সা সদ্দৰতা সদ্দসম্মুদিতা. সদ্দৱিপৰিণামৱিৰাগনিৰোধা দুক্খা, ভিক্খৱে, দেৱমনুস্সা ৱিহৰন্তি. গন্ধাৰামা… ৰসাৰামা… ফোট্ঠব্বাৰামা… ধম্মাৰামা, ভিক্খৱে, দেৱমনুস্সা ধম্মৰতা ধম্মসম্মুদিতা. ধম্মৱিপৰিণামৱিৰাগনিৰোধা দুক্খা, ভিক্খৱে, দেৱমনুস্সা ৱিহৰন্তি. তথাগতো চ খো, ভিক্খৱে, অৰহং সম্মাসম্বুদ্ধো ৰূপানং সমুদযঞ্চ অত্থঙ্গমঞ্চ অস্সাদঞ্চ আদীনৱং চ নিস্সৰণঞ্চ যথাভূতং ৱিদিত্ৱা ন ৰূপাৰামো ন ৰূপৰতো ন ৰূপসম্মুদিতো. ৰূপৱিপৰিণামৱিৰাগনিৰোধা সুখো, ভিক্খৱে, তথাগতো ৱিহৰতি. সদ্দানং… গন্ধানং… ৰসানং… ফোট্ঠব্বানং… ধম্মানং সমুদযঞ্চ অত্থঙ্গমঞ্চ অস্সাদঞ্চ আদীনৱঞ্চ নিস্সৰণঞ্চ যথাভূতং ৱিদিত্ৱা ন ধম্মাৰামো, ন ধম্মৰতো, ন ধম্মসম্মুদিতো. ধম্মৱিপৰিণামৱিৰাগনিৰোধা সুখো, ভিক্খৱে, তথাগতো ৱিহৰতি’’. ইদমৱোচ ভগৱা. ইদং ৱত্ৱান সুগতো অথাপৰং এতদৱোচ সত্থা –

‘‘ৰূপা সদ্দা ৰসা গন্ধা, ফস্সা ধম্মা চ কেৱলা;

ইট্ঠা কন্তা মনাপা চ, যাৱতত্থীতি ৱুচ্চতি.

‘‘সদেৱকস্স লোকস্স, এতে ৱো সুখসম্মতা;

যত্থ চেতে নিৰুজ্ঝন্তি, তং তেসং দুক্খসম্মতং.

‘‘সুখং [সুখন্তি (সী.)] দিট্ঠমৰিযেভি, সক্কাযস্স নিৰোধনং;

পচ্চনীকমিদং হোতি, সব্বলোকেন পস্সতং.

‘‘যং পৰে সুখতো আহু, তদৰিযা আহু দুক্খতো;

যং পৰে দুক্খতো আহু, তদৰিযা সুখতো ৱিদূ.

‘‘পস্স ধম্মং দুৰাজানং, সম্মূড়্হেত্থ অৱিদ্দসু;

নিৱুতানং তমো হোতি, অন্ধকাৰো অপস্সতং.

‘‘সতঞ্চ ৱিৱটং হোতি, আলোকো পস্সতামি;

সন্তিকে ন ৱিজানন্তি, মগ্গা [মগা (সী.)] ধম্মস্স অকোৱিদা.

‘‘ভৱৰাগপৰেতেভি, ভৱৰাগানুসাৰীভি [ভৱসোতানুসাৰিভি (স্যা. কং. পী.), ভৱসোতানুসাৰিহি (সী.)];

মাৰধেয্যানুপন্নেহি, নাযং ধম্মো সুসম্বুধো.

‘‘কো নু অঞ্ঞত্ৰ মৰিযেভি, পদং সম্বুদ্ধুমৰহতি;

যং পদং সম্মদঞ্ঞায, পৰিনিব্বন্তি অনাসৱা’’তি. ততিযং;