১২. নিৰোধধম্মসুত্তং

১৮১. সাৱত্থিনিদানং. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা ৰাধো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘‘নিৰোধধম্মো, নিৰোধধম্মো’তি, ভন্তে, ৱুচ্চতি. কতমো নু খো, ভন্তে, নিৰোধধম্মো’’তি? ‘‘ৰূপং খো, ৰাধ, নিৰোধধম্মো, ৱেদনা নিৰোধধম্মো, সঞ্ঞা নিৰোধধম্মো, সঙ্খাৰা নিৰোধধম্মো, ৱিঞ্ঞাণং নিৰোধধম্মো. এৱং পস্সং…পে… নাপৰং ইত্থত্তাযাতি পজানাতী’’তি. দ্ৱাদসমং.

ৰাধসংযুত্তস্স দুতিযো ৱগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

মাৰো চ মাৰধম্মো চ, অনিচ্চেন অপৰে দুৱে;

দুক্খেন চ দুৱে ৱুত্তা, অনত্তেন [অনত্তেহি (সী. স্যা. কং.)] তথেৱ চ;

খযৱযসমুদযং, নিৰোধধম্মেন দ্ৱাদসাতি.