২. সত্তসুত্তং

১৬১. সাৱত্থিনিদানং. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা ৰাধো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘‘সত্তো, সত্তো’তি, ভন্তে, ৱুচ্চতি. কিত্তাৱতা নু খো, ভন্তে, সত্তোতি ৱুচ্চতী’’তি? ‘‘ৰূপে খো, ৰাধ, যো ছন্দো যো ৰাগো যা নন্দী যা তণ্হা, তত্ৰ সত্তো, তত্ৰ ৱিসত্তো, তস্মা সত্তোতি ৱুচ্চতি. ৱেদনায… সঞ্ঞায… সঙ্খাৰেসু… ৱিঞ্ঞাণে যো ছন্দো যো ৰাগো যা নন্দী যা তণ্হা, তত্ৰ সত্তো, তত্ৰ ৱিসত্তো, তস্মা সত্তোতি ৱুচ্চতি’’.

‘‘সেয্যথাপি, ৰাধ, কুমাৰকা ৱা কুমাৰিকাযো ৱা পংস্ৱাগাৰকেহি কীড়ন্তি. যাৱকীৱঞ্চ তেসু পংস্ৱাগাৰকেসু অৱিগতৰাগা হোন্তি অৱিগতচ্ছন্দা অৱিগতপেমা অৱিগতপিপাসা অৱিগতপৰিড়াহা অৱিগততণ্হা, তাৱ তানি পংস্ৱাগাৰকানি অল্লীযন্তি কেড়াযন্তি ধনাযন্তি [মনাযন্তি (সী. পী. ক.)] মমাযন্তি. যতো চ খো, ৰাধ, কুমাৰকা ৱা কুমাৰিকাযো ৱা তেসু পংস্ৱাগাৰকেসু ৱিগতৰাগা হোন্তি ৱিগতচ্ছন্দা ৱিগতপেমা ৱিগতপিপাসা ৱিগতপৰিড়াহা ৱিগততণ্হা, অথ খো তানি পংস্ৱাগাৰকানি হত্থেহি চ পাদেহি চ ৱিকিৰন্তি ৱিধমন্তি ৱিদ্ধংসেন্তি ৱিকীড়নিযং [ৱিকীড়নিকং (সী. স্যা. কং. পী.)] কৰোন্তি. এৱমেৱ খো, ৰাধ, তুম্হেপি ৰূপং ৱিকিৰথ ৱিধমথ ৱিদ্ধংসেথ ৱিকীড়নিযং কৰোথ তণ্হাক্খযায পটিপজ্জথ. ৱেদনং ৱিকিৰথ ৱিধমথ ৱিদ্ধংসেথ ৱিকীড়নিযং কৰোথ তণ্হাক্খযায পটিপজ্জথ. সঞ্ঞং… সঙ্খাৰে ৱিকিৰথ ৱিধমথ ৱিদ্ধংসেথ ৱিকীড়নিযং কৰোথ তণ্হাক্খযায পটিপজ্জথ. ৱিঞ্ঞাণং ৱিকিৰথ ৱিধমথ ৱিদ্ধংসেথ ৱিকীড়নিযং কৰোথ তণ্হাক্খযায পটিপজ্জথ. তণ্হাক্খযো হি, ৰাধ, নিব্বান’’ন্তি. দুতিযং.