১. আনন্দসুত্তং

৮৩. সাৱত্থিনিদানং. তত্ৰ খো আযস্মা আনন্দো ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘আৱুসো, ভিক্খৱে’’তি. ‘‘আৱুসো’’তি খো তে ভিক্খূ আযস্মতো আনন্দস্স পচ্চস্সোসুং. আযস্মা আনন্দো এতদৱোচ –

‘‘পুণ্ণো নাম, আৱুসো, আযস্মা মন্তাণিপুত্তো [মন্তানিপুত্তো (ক. সী. স্যা. কং. পী. ক.)] অম্হাকং নৱকানং সতং বহূপকাৰো হোতি. সো অম্হে ইমিনা ওৱাদেন ওৱদতি – ‘উপাদায, আৱুসো আনন্দ, অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায. কিঞ্চ উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায? ৰূপং উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায. ৱেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খাৰে… ৱিঞ্ঞাণং উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায’’’.

‘‘সেয্যথাপি, আৱুসো আনন্দ, ইত্থী ৱা পুৰিসো ৱা দহৰো যুৱা মণ্ডনকজাতিকো আদাসে ৱা পৰিসুদ্ধে পৰিযোদাতে অচ্ছে ৱা উদকপত্তে সকং মুখনিমিত্তং পচ্চৱেক্খমানো উপাদায পস্সেয্য, নো অনুপাদায; এৱমেৱ খো, আৱুসো আনন্দ, ৰূপং উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায. ৱেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খাৰে… ৱিঞ্ঞাণং উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায.

‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, আৱুসো আনন্দ, ‘ৰূপং নিচ্চং ৱা অনিচ্চং ৱা’’’তি? ‘অনিচ্চং, আৱুসো’. ৱেদনা… সঞ্ঞা … সঙ্খাৰা… ৱিঞ্ঞাণং নিচ্চং ৱা অনিচ্চং ৱা’তি? ‘অনিচ্চং, আৱুসো’. তস্মাতিহ…পে… এৱং পস্সং…পে… নাপৰং ইত্থত্তাযাতি পজানাতীতি. পুণ্ণো নাম আৱুসো আযস্মা মন্তাণিপুত্তো অম্হাকং নৱকানং সতং বহূপকাৰো হোতি. সো অম্হে ইমিনা ওৱাদেন ওৱদতি. ইদঞ্চ পন মে আযস্মতো পুণ্ণস্স মন্তাণিপুত্তস্স ধম্মদেসনং সুত্ৱা ধম্মো অভিসমিতোতি. পঠমং.