১০. চতুত্থঅনুধম্মসুত্তং

৪২. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘ধম্মানুধম্মপ্পটিপন্নস্স, ভিক্খৱে, ভিক্খুনো অযমনুধম্মো হোতি যং ৰূপে অনত্তানুপস্সী ৱিহৰেয্য, ৱেদনায… সঞ্ঞায… সঙ্খাৰেসু… ৱিঞ্ঞাণে অনত্তানুপস্সী ৱিহৰেয্য. যো ৰূপে অনত্তানুপস্সী ৱিহৰন্তো…পে… ৰূপং পৰিজানাতি, ৱেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খাৰে… ৱিঞ্ঞাণং পৰিজানাতি, সো ৰূপং পৰিজানং, ৱেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খাৰে… ৱিঞ্ঞাণং পৰিজানং পৰিমুচ্চতি ৰূপম্হা, পৰিমুচ্চতি ৱেদনায, পৰিমুচ্চতি সঞ্ঞায, পৰিমুচ্চতি সঙ্খাৰেহি, পৰিমুচ্চতি ৱিঞ্ঞাণম্হা, পৰিমুচ্চতি জাতিযা জৰামৰণেন সোকেহি পৰিদেৱেহি দুক্খেহি দোমনস্সেহি উপাযাসেহি, পৰিমুচ্চতি দুক্খস্মাতি ৱদামী’’তি. দসমং.

নতুম্হাকংৱগ্গো চতুত্থো.

তস্সুদ্দানং –

নতুম্হাকেন দ্ৱে ৱুত্তা, ভিক্খূহি অপৰে দুৱে;

আনন্দেন চ দ্ৱে ৱুত্তা, অনুধম্মেহি দ্ৱে দুকাতি.