১০. আনন্দসুত্তং
১৫৯. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো আযস্মা আনন্দো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা…পে… ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘সাধু মে, ভন্তে, ভগৱা সংখিত্তেন ধম্মং দেসেতু, যমহং ভগৱতো ধম্মং সুত্ৱা একো ৱূপকট্ঠো অপ্পমত্তো আতাপী পহিতত্তো ৱিহৰেয্য’’ন্তি.
‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, আনন্দ, ৰূপং নিচ্চং ৱা অনিচ্চং ৱা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং, দুক্খং ৱা তং সুখং ৱা’’তি? ‘‘দুক্খং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং দুক্খং ৱিপৰিণামধম্মং, কল্লং নু তং সমনুপস্সিতুং – ‘এতং মম, এসোহমস্মি, এসো মে অত্তা’’’তি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে’’. ‘‘ৱেদনা… সঞ্ঞা… সঙ্খাৰা… ৱিঞ্ঞাণং নিচ্চং ৱা অনিচ্চং ৱা’’তি? ‘‘অনিচ্চং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং, দুক্খং ৱা তং সুখং ৱা’’তি? ‘‘দুক্খং, ভন্তে’’. ‘‘যং পনানিচ্চং দুক্খং ৱিপৰিণামধম্মং, কল্লং নু তং সমনুপস্সিতুং – ‘এতং মম, এসোহমস্মি, এসো মে অত্তা’’’তি? ‘‘নো হেতং, ভন্তে’’ [নো হেতং ভন্তে. তস্মাতিহানন্দ যং কিঞ্চি ৰূপং অতীতানাগতপচ্চুপ্পন্নং…পে… দট্ঠব্বং. (সী. স্যা. কং. পী.)]. ‘‘এৱং পস্সং…পে… নাপৰং ইত্থত্তাযাতি পজানাতী’’তি. দসমং.
দিট্ঠিৱগ্গো পঞ্চদসমো.
তস্সুদ্দানং –
অজ্ঝত্তিকং এতংমম, সোঅত্তা নোচমেসিযা;
মিচ্ছাসক্কাযত্তানু দ্ৱে, অভিনিৱেসা আনন্দেনাতি.
উপৰিপণ্ণাসকো সমত্তো.
তস্স উপৰিপণ্ণাসকস্স ৱগ্গুদ্দানং –
অন্তো ধম্মকথিকা ৱিজ্জা, কুক্কুড়ং দিট্ঠিপঞ্চমং;
ততিযো পণ্ণাসকো ৱুত্তো, নিপাতোতি পৱুচ্চতীতি [নিপাতো তেন ৱুচ্চতীতি (সী. স্যা. কং.)].
খন্ধসংযুত্তং সমত্তং.