১৪. অনত্তানুপস্সীসুত্তং

১৪৯. সাৱত্থিনিদানং. ‘‘সদ্ধাপব্বজিতস্স, ভিক্খৱে, কুলপুত্তস্স অযমনুধম্মো হোতি – যং ৰূপে অনত্তানুপস্সী ৱিহৰেয্য. ৱেদনায… সঞ্ঞায… সঙ্খাৰেসু… ৱিঞ্ঞাণে অনত্তানুপস্সী ৱিহৰেয্য. (সো ৰূপে) অনত্তানুপস্সী ৱিহৰন্তো, ৱেদনায… সঞ্ঞায… সঙ্খাৰেসু… ৱিঞ্ঞাণে অনত্তানুপস্সী ৱিহৰন্তো ৰূপং পৰিজানাতি, ৱেদনং…পে… সঞ্ঞং… সঙ্খাৰে… ৱিঞ্ঞাণং পৰিজানাতি. সো ৰূপং পৰিজানং ৱেদনং পৰিজানং সঞ্ঞং পৰিজানং সঙ্খাৰে পৰিজানং ৱিঞ্ঞাণং পৰিজানং পৰিমুচ্চতি ৰূপম্হা, পৰিমুচ্চতি ৱেদনায, পৰিমুচ্চতি সঞ্ঞায, পৰিমুচ্চতি সঙ্খাৰেহি, পৰিমুচ্চতি ৱিঞ্ঞাণম্হা, পৰিমুচ্চতি জাতিযা জৰায মৰণেন সোকেহি পৰিদেৱেহি দুক্খেহি দোমনস্সেহি উপাযাসেহি; ‘পৰিমুচ্চতি দুক্খস্মা’তি ৱদামী’’তি. চুদ্দসমং.

কুক্কুড়ৱগ্গো চুদ্দসমো.

তস্সুদ্দানং –

কুক্কুড়া তযো অনিচ্চেন, দুক্খেন অপৰে তযো;

অনত্তেন তযো ৱুত্তা, কুলপুত্তেন দ্ৱে দুকাতি.