২. নখসিখসুত্তং
২২৪. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি. অথ খো ভগৱা পৰিত্তং নখসিখাযং পংসুং আৰোপেত্ৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘তং কিং মঞ্ঞথ ভিক্খৱে, কতমং নু খো বহুতৰং, যো ৱাযং [যো চাযং (বহূসু)] মযা পৰিত্তো নখসিখাযং পংসু আৰোপিতো অযং ৱা [যা চাযং (স্যা. ক.)] মহাপথৱী’’তি? ‘‘এতদেৱ, ভন্তে, বহুতৰং যদিদং মহাপথৱী. অপ্পমত্তকোযং ভগৱতা পৰিত্তো নখসিখাযং পংসু আৰোপিতো. সঙ্খম্পি ন উপেতি উপনিধিম্পি ন উপেতি কলভাগম্পি ন উপেতি মহাপথৱিং উপনিধায ভগৱতা পৰিত্তো নখসিখাযং পংসু আৰোপিতো’’তি. ‘‘এৱমেৱ খো, ভিক্খৱে, অপ্পকা তে সত্তা যে মনুস্সেসু পচ্চাজাযন্তি; অথ খো এতেযেৱ বহুতৰা সত্তা যে অঞ্ঞত্ৰ মনুস্সেহি পচ্চাজাযন্তি. তস্মাতিহ, ভিক্খৱে, এৱং সিক্খিতব্বং – ‘অপ্পমত্তা ৱিহৰিস্সামা’তি. এৱঞ্হি ৱো, ভিক্খৱে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. দুতিযং.