১২. দুতিযসিঙ্গালসুত্তং
২৩৪. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি…পে… ‘‘অস্সুত্থ নো তুম্হে, ভিক্খৱে, ৰত্তিযা পচ্চূসসমযং জৰসিঙ্গালস্স ৱস্সমানস্সা’’তি? ‘‘এৱং, ভন্তে’’. ‘‘সিযা খো, ভিক্খৱে, তস্মিং জৰসিঙ্গালে যা কাচি কতঞ্ঞুতা কতৱেদিতা, ন ত্ৱেৱ ইধেকচ্চে সক্যপুত্তিযপটিঞ্ঞে সিযা যা কাচি কতঞ্ঞুতা কতৱেদিতা. তস্মাতিহ, ভিক্খৱে, এৱং সিক্খিতব্বং – ‘কতঞ্ঞুনো ভৱিস্সাম কতৱেদিনো; ন চ নো [ন চ নোতি ইদং সী. পী. পোত্থকেসু নত্থি] অম্হেসু অপ্পকম্পি কতং নস্সিস্সতী’তি [মা নস্সিস্সতীতি (সী. পী.), ৱিনস্সিস্সতীতি (স্যা. কং.)]. এৱঞ্হি ৱো, ভিক্খৱে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. দ্ৱাদসমং.
ওপম্মসংযুত্তং সমত্তং.