১১. সিঙ্গালসুত্তং

২৩৩. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি…পে… ‘‘অস্সুত্থ নো তুম্হে, ভিক্খৱে, ৰত্তিযা পচ্চূসসমযং জৰসিঙ্গালস্স ৱস্সমানস্সা’’তি? ‘‘এৱং, ভন্তে’’. ‘‘এসো খো, ভিক্খৱে, জৰসিঙ্গালো উক্কণ্ডকেন নাম ৰোগজাতেন ফুট্ঠো. সো যেন যেন ইচ্ছতি তেন তেন গচ্ছতি; যত্থ যত্থ ইচ্ছতি তত্থ তত্থ তিট্ঠতি; যত্থ যত্থ ইচ্ছতি তত্থ তত্থ নিসীদতি; যত্থ যত্থ ইচ্ছতি তত্থ তত্থ নিপজ্জতি; সীতকোপি নং ৱাতো উপৱাযতি. সাধু খ্ৱস্স, ভিক্খৱে, যং ইধেকচ্চো সক্যপুত্তিযপটিঞ্ঞো এৱৰূপম্পি অত্তভাৱপটিলাভং পটিসংৱেদিযেথ. তস্মাতিহ, ভিক্খৱে, এৱং সিক্খিতব্বং – ‘অপ্পমত্তা ৱিহৰিস্সামা’তি. এৱঞ্হি ৱো, ভিক্খৱে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. একাদসমং.