১০. বিড়াৰসুত্তং
২৩২. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰো ভিক্খু অতিৱেলং কুলেসু চাৰিত্তং আপজ্জতি. তমেনং ভিক্খূ এৱমাহংসু – ‘‘মাযস্মা অতিৱেলং কুলেসু চাৰিত্তং আপজ্জী’’তি. সো ভিক্খু ভিক্খূহি ৱুচ্চমানো ন ৱিৰমতি. অথ খো সম্বহুলা ভিক্খূ যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদিংসু. একমন্তং নিসিন্না খো তে ভিক্খূ ভগৱন্তং এতদৱোচুং – ‘‘ইধ, ভন্তে, অঞ্ঞতৰো ভিক্খু অতিৱেলং কুলেসু চাৰিত্তং আপজ্জতি. তমেনং ভিক্খূ এৱমাহংসু – ‘মাযস্মা অতিৱেলং কুলেসু চাৰিত্তং আপজ্জী’তি. সো ভিক্খু ভিক্খূহি ৱুচ্চমানো ন ৱিৰমতী’’তি.
‘‘ভূতপুব্বং, ভিক্খৱে, বিড়াৰো সন্ধিসমলসঙ্কটীৰে ঠিতো অহোসি মুদুমূসিং মগ্গযমানো – ‘যদাযং মুদুমূসি গোচৰায পক্কমিস্সতি, তত্থেৱ নং গহেত্ৱা খাদিস্সামী’তি. অথ খো সো, ভিক্খৱে, মুদুমূসি গোচৰায পক্কামি. তমেনং বিড়াৰো গহেত্ৱা সহসা সঙ্খাদিত্ৱা [সঙ্খৰিত্ৱা (পী. ক.), মংসং খাদিত্ৱা (স্যা. কং.), অসংখাদিত্ৱা (কত্থচি)] অজ্ঝোহৰি. তস্স সো মুদুমূসি অন্তম্পি খাদি, অন্তগুণম্পি খাদি. সো ততোনিদানং মৰণম্পি নিগচ্ছি মৰণমত্তম্পি দুক্খং.
‘‘এৱমেৱ খো, ভিক্খৱে, ইধেকচ্চো ভিক্খু পুব্বণ্হসমযং নিৱাসেত্ৱা পত্তচীৱৰমাদায গামং ৱা নিগমং ৱা পিণ্ডায পৱিসতি অৰক্খিতেনেৱ কাযেন অৰক্খিতায ৱাচায অৰক্খিতেন চিত্তেন, অনুপট্ঠিতায সতিযা, অসংৱুতেহি ইন্দ্ৰিযেহি. সো তত্থ পস্সতি মাতুগামং দুন্নিৱত্থং ৱা দুপ্পাৰুতং ৱা. তস্স মাতুগামং দিস্ৱা দুন্নিৱত্থং ৱা দুপ্পাৰুতং ৱা ৰাগো চিত্তং অনুদ্ধংসেতি. সো ৰাগানুদ্ধংসেন চিত্তেন মৰণং ৱা নিগচ্ছতি মৰণমত্তং ৱা দুক্খং. মৰণঞ্হেতং, ভিক্খৱে, অৰিযস্স ৱিনযে যো সিক্খং পচ্চক্খায হীনাযাৱত্ততি. মৰণমত্তঞ্হেতং, ভিক্খৱে, দুক্খং যদিদং অঞ্ঞতৰং সংকিলিট্ঠং আপত্তিং আপজ্জতি. যথাৰূপায আপত্তিযা ৱুট্ঠানং পঞ্ঞাযতি. তস্মাতিহ, ভিক্খৱে, এৱং সিক্খিতব্বং – ‘ৰক্খিতেনেৱ কাযেন ৰক্খিতায ৱাচায ৰক্খিতেন চিত্তেন, উপট্ঠিতায সতিযা, সংৱুতেহি ইন্দ্ৰিযেহি গামং ৱা নিগমং ৱা পিণ্ডায পৱিসিস্সামা’তি. এৱঞ্হি ৱো, ভিক্খৱে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. দসমং.