১২. অপগতসুত্তং

২০১. সাৱত্থিনিদানং. অথ খো আযস্মা ৰাহুলো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা ৰাহুলো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কথং নু খো, ভন্তে, জানতো কথং পস্সতো ইমস্মিং চ সৱিঞ্ঞাণকে কাযে বহিদ্ধা চ সব্বনিমিত্তেসু অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানাপগতং মানসং হোতি ৱিধা সমতিক্কন্তং সন্তং সুৱিমুত্ত’’ন্তি? ‘‘যং কিঞ্চি, ৰাহুল, ৰূপং অতীতানাগতপচ্চুপ্পন্নং অজ্ঝত্তং ৱা বহিদ্ধা ৱা ওড়াৰিকং ৱা সুখুমং ৱা হীনং ৱা পণীতং ৱা যং দূৰে সন্তিকে ৱা সব্বং ৰূপং ‘নেতং মম, নেসোহমস্মি, ন মেসো অত্তা’তি এৱমেতং যথাভূতং সম্মপ্পঞ্ঞায দিস্ৱা অনুপাদা ৱিমুত্তো হোতি’’.

‘‘যা কাচি ৱেদনা…পে… যা কাচি সঞ্ঞা… যে কেচি সঙ্খাৰা… যং কিঞ্চি ৱিঞ্ঞাণং অতীতানাগতপচ্চুপ্পন্নং অজ্ঝত্তং ৱা বহিদ্ধা ৱা ওড়াৰিকং ৱা সুখুমং ৱা হীনং ৱা পণীতং ৱা যং দূৰে সন্তিকে ৱা, সব্বং ৱিঞ্ঞাণং ‘নেতং মম, নেসোহমস্মি, ন মেসো অত্তা’তি এৱমেতং যথাভূতং সম্মপ্পঞ্ঞায দিস্ৱা অনুপাদা ৱিমুত্তো হোতি. এৱং খো, ৰাহুল, জানতো এৱং পস্সতো ইমস্মিঞ্চ সৱিঞ্ঞাণকে কাযে বহিদ্ধা চ সব্বনিমিত্তেসু অহঙ্কাৰমমঙ্কাৰমানাপগতং মানসং হোতি ৱিধা সমতিক্কন্তং সন্তং সুৱিমুত্ত’’ন্তি. দ্ৱাদসমং.

দুতিযো ৱগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

চক্খু ৰূপঞ্চ ৱিঞ্ঞাণং, সম্ফস্সো ৱেদনায চ;

সঞ্ঞা সঞ্চেতনা তণ্হা, ধাতু খন্ধেন তে দস;

অনুসযং অপগতঞ্চেৱ, ৱগ্গো তেন পৱুচ্চতীতি.

ৰাহুলসংযুত্তং সমত্তং.