৮-১৩. পিতুসুত্তাদিছক্কং

১৮৭. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি…পে… ‘‘দাৰুণো, ভিক্খৱে, লাভসক্কাৰসিলোকো কটুকো ফৰুসো অন্তৰাযিকো অনুত্তৰস্স যোগক্খেমস্স অধিগমায. ইধাহং, ভিক্খৱে, একচ্চং পুগ্গলং এৱং চেতসা চেতো পৰিচ্চ পজানামি – ‘ন চাযমাযস্মা পিতুপি হেতু…পে… ভাতুপি হেতু… ভগিনিযাপি হেতু… পুত্তস্সপি হেতু… ধীতুযাপি হেতু… পজাপতিযাপি হেতু সম্পজানমুসা ভাসেয্যা’তি. তমেনং পস্সামি অপৰেন সমযেন লাভসক্কাৰসিলোকেন অভিভূতং পৰিযাদিণ্ণচিত্তং সম্পজানমুসা ভাসন্তং. এৱং দাৰুণো খো, ভিক্খৱে, লাভসক্কাৰসিলোকো কটুকো ফৰুসো অন্তৰাযিকো অনুত্তৰস্স যোগক্খেমস্স অধিগমায. তস্মাতিহ, ভিক্খৱে, এৱং সিক্খিতব্বং – ‘উপ্পন্নং লাভসক্কাৰসিলোকং পজহিস্সাম, ন চ নো উপ্পন্নো লাভসক্কাৰসিলোকো চিত্তং পৰিযাদায ঠস্সতী’তি. এৱঞ্হি ৱো, ভিক্খৱে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. তেৰসমং.

চতুত্থো ৱগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

ভিন্দি মূলং দুৱে ধম্মা, পক্কন্তং ৰথ মাতৰি;

পিতা ভাতা চ ভগিনী, পুত্তো ধীতা পজাপতীতি.

লাভসক্কাৰসংযুত্তং সমত্তং.