৩-১০. সুৱণ্ণনিক্খসুত্তাদিঅট্ঠকং

১৬৯. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি…পে… ‘‘ইধাহং, ভিক্খৱে, একচ্চং পুগ্গলং এৱং চেতসা চেতো পৰিচ্চ পজানামি – ‘ন চাযমাযস্মা সুৱণ্ণনিক্খস্সাপি হেতু…পে… সুৱণ্ণনিক্খসতস্সাপি হেতু… সিঙ্গীনিক্খস্সাপি হেতু… সিঙ্গীনিক্খসতস্সাপি হেতু… পথৱিযাপি জাতৰূপপৰিপূৰায হেতু… আমিসকিঞ্চিক্খহেতুপি… জীৱিতহেতুপি… জনপদকল্যাণিযাপি হেতু সম্পজানমুসা ভাসেয্যা’তি. তমেনং পস্সামি অপৰেন সমযেন লাভসক্কাৰসিলোকেন অভিভূতং পৰিযাদিণ্ণচিত্তং সম্পজানমুসা ভাসন্তং. এৱং দাৰুণো খো, ভিক্খৱে, লাভসক্কাৰসিলোকো…পে… এৱঞ্হি ৱো, ভিক্খৱে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. দসমং.

দুতিযো ৱগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

দ্ৱে পাতি দ্ৱে সুৱণ্ণা চ, সিঙ্গীহি অপৰে দুৱে;

পথৱী কিঞ্চিক্খজীৱিতং, জনপদকল্যাণিযা দসাতি.