৬. সাসপসুত্তং

১২৯. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি. অথ খো অঞ্ঞতৰো ভিক্খু যেন ভগৱা…পে… একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কীৱদীঘো, নু খো, ভন্তে, কপ্পো’’তি? ‘‘দীঘো খো, ভিক্খু, কপ্পো. সো ন সুকৰো সঙ্খাতুং এত্তকানি ৱস্সানি ইতি ৱা…পে… এত্তকানি ৱস্সসতসহস্সানি ইতি ৱা’’তি.

‘‘সক্কা পন, ভন্তে, উপমং কাতু’’ন্তি? ‘‘সক্কা, ভিক্খূ’’তি ভগৱা অৱোচ. ‘‘সেয্যথাপি, ভিক্খু, আযসং নগৰং যোজনং আযামেন যোজনং ৱিত্থাৰেন যোজনং উব্বেধেন, পুণ্ণং সাসপানং গুড়িকাবদ্ধং [চূড়িকাবদ্ধং (সী. পী.)]. ততো পুৰিসো ৱস্সসতস্স ৱস্সসতস্স অচ্চযেন একমেকং সাসপং উদ্ধৰেয্য. খিপ্পতৰং খো সো, ভিক্খু মহাসাসপৰাসি ইমিনা উপক্কমেন পৰিক্খযং পৰিযাদানং গচ্ছেয্য, ন ত্ৱেৱ কপ্পো. এৱং দীঘো খো, ভিক্খু, কপ্পো. এৱং দীঘানং খো, ভিক্খু, কপ্পানং নেকো কপ্পো সংসিতো, নেকং কপ্পসতং সংসিতং, নেকং কপ্পসহস্সং সংসিতং, নেকং কপ্পসতসহস্সং সংসিতং. তং কিস্স হেতু? অনমতগ্গোযং, ভিক্খু, সংসাৰো …পে… অলং ৱিমুচ্চিতু’’ন্তি. ছট্ঠং.