৪. খীৰসুত্তং
১২৭. সাৱত্থিযং ৱিহৰতি…পে… ‘‘অনমতগ্গোযং, ভিক্খৱে, সংসাৰো. পুব্বা কোটি ন পঞ্ঞাযতি অৱিজ্জানীৱৰণানং সত্তানং তণ্হাসংযোজনানং সন্ধাৱতং সংসৰতং. তং কিং মঞ্ঞথ, ভিক্খৱে, কতমং নু খো বহুতৰং, যং ৱা ৱো ইমিনা দীঘেন অদ্ধুনা সন্ধাৱতং সংসৰতং মাতুথঞ্ঞং পীতং, যং ৱা চতূসু মহাসমুদ্দেসু উদক’’ন্তি? ‘‘যথা খো মযং, ভন্তে, ভগৱতা ধম্মং দেসিতং আজানাম, এতদেৱ, ভন্তে, বহুতৰং যং নো ইমিনা দীঘেন অদ্ধুনা সন্ধাৱতং সংসৰতং মাতুথঞ্ঞং পীতং, ন ত্ৱেৱ চতূসু মহাসমুদ্দেসু উদক’’ন্তি.
‘‘সাধু সাধু, ভিক্খৱে, সাধু খো মে তুম্হে, ভিক্খৱে, এৱং ধম্মং দেসিতং আজানাথ. এতদেৱ, ভিক্খৱে, বহুতৰং যং ৱো ইমিনা দীঘেন অদ্ধুনা সন্ধাৱতং সংসৰতং মাতুথঞ্ঞং পীতং, ন ত্ৱেৱ চতূসু মহাসমুদ্দেসু উদকং. তং কিস্স হেতু? অনমতগ্গোযং, ভিক্খৱে, সংসাৰো…পে… অলং ৱিমুচ্চিতু’’ন্তি. চতুত্থং.