১০. পুগ্গলসুত্তং
১৩৩. একং সমযং ভগৱা ৰাজগহে ৱিহৰতি গিজ্ঝকূটে পব্বতে. তত্ৰ খো ভগৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘ভিক্খৱো’’তি. ‘‘ভদন্তে’’তি তে ভিক্খূ ভগৱতো পচ্চস্সোসুং. ভগৱা এতদৱোচ –
‘‘অনমতগ্গোযং, ভিক্খৱে, সংসাৰো…পে… একপুগ্গলস্স, ভিক্খৱে, কপ্পং সন্ধাৱতো সংসৰতো সিযা এৱং মহা অট্ঠিকঙ্কলো অট্ঠিপুঞ্জো অট্ঠিৰাসি যথাযং ৱেপুল্লো পব্বতো, সচে সংহাৰকো অস্স, সম্ভতঞ্চ ন ৱিনস্সেয্য. তং কিস্স হেতু? অনমতগ্গোযং, ভিক্খৱে, সংসাৰো…পে… অলং ৱিমুচ্চিতু’’ন্তি.
ইদমৱোচ ভগৱা. ইদং ৱত্ৱান সুগতো অথাপৰং এতদৱোচ সত্থা –
‘‘একস্সেকেন কপ্পেন, পুগ্গলস্সট্ঠিসঞ্চযো;
সিযা পব্বতসমো ৰাসি, ইতি ৱুত্তং মহেসিনা.
‘‘সো খো পনাযং অক্খাতো, ৱেপুল্লো পব্বতো মহা;
উত্তৰো গিজ্ঝকূটস্স, মগধানং গিৰিব্বজে.
‘‘যতো চ অৰিযসচ্চানি, সম্মপ্পঞ্ঞায পস্সতি;
দুক্খং দুক্খসমুপ্পাদং, দুক্খস্স চ অতিক্কমং;
অৰিযং চট্ঠঙ্গিকং মগ্গং, দুক্খূপসমগামিনং.
‘‘স সত্তক্খত্তুংপৰমং, সন্ধাৱিত্ৱান পুগ্গলো;
দুক্খস্সন্তকৰো হোতি, সব্বসংযোজনক্খযা’’তি. দসমং;
পঠমো ৱগ্গো.
তস্সুদ্দানং –
তিণকট্ঠঞ্চ পথৱী, অস্সু খীৰঞ্চ পব্বতং;
সাসপা সাৱকা গঙ্গা, দণ্ডো চ পুগ্গলেন চাতি.