৬. অপ্পকসুত্তং

১১৭. সাৱত্থিনিদানং. একমন্তং নিসিন্নো খো ৰাজা পসেনদি কোসলো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘ইধ ময্হং, ভন্তে, ৰহোগতস্স পটিসল্লীনস্স এৱং চেতসো পৰিৱিতক্কো উদপাদি – ‘অপ্পকা তে সত্তা লোকস্মিং যে উড়াৰে উড়াৰে ভোগে লভিত্ৱা ন চেৱ মজ্জন্তি, ন চ পমজ্জন্তি, ন চ কামেসু গেধং আপজ্জন্তি, ন চ সত্তেসু ৱিপ্পটিপজ্জন্তি. অথ খো এতেৱ বহুতৰা সত্তা লোকস্মিং যে উড়াৰে উড়াৰে ভোগে লভিত্ৱা মজ্জন্তি চেৱ পমজ্জন্তি, চ কামেসু চ গেধং আপজ্জন্তি, সত্তেসু চ ৱিপ্পটিপজ্জন্তী’’’তি.

‘‘এৱমেতং, মহাৰাজ, এৱমেতং, মহাৰাজ! অপ্পকা তে, মহাৰাজ, সত্তা লোকস্মিং, যে উড়াৰে উড়াৰে ভোগে লভিত্ৱা ন চেৱ মজ্জন্তি, ন চ পমজ্জন্তি, ন চ কামেসু গেধং আপজ্জন্তি, ন চ সত্তেসু ৱিপ্পটিপজ্জন্তি. অথ খো এতেৱ বহুতৰা সত্তা লোকস্মিং, যে উড়াৰে উড়াৰে ভোগে লভিত্ৱা মজ্জন্তি চেৱ পমজ্জন্তি চ কামেসু চ গেধং আপজ্জন্তি, সত্তেসু চ ৱিপ্পটিপজ্জন্তী’’তি. ইদমৱোচ…পে…

‘‘সাৰত্তা কামভোগেসু, গিদ্ধা কামেসু মুচ্ছিতা;

অতিসাৰং ন বুজ্ঝন্তি, মিগা কূটংৱ ওড্ডিতং;

পচ্ছাসং কটুকং হোতি, ৱিপাকো হিস্স পাপকো’’তি.