৭. নদুব্ভিযসুত্তং
২৫৩. সাৱত্থিযং. ‘‘ভূতপুব্বং, ভিক্খৱে, সক্কস্স দেৱানমিন্দস্স ৰহোগতস্স পটিসল্লীনস্স এৱং চেতসো পৰিৱিতক্কো উদপাদি – ‘যোপি মে অস্স সুপচ্চত্থিকো তস্সপাহং ন দুব্ভেয্য’ন্তি. অথ খো, ভিক্খৱে, ৱেপচিত্তি অসুৰিন্দো সক্কস্স দেৱানমিন্দস্স চেতসা চেতোপৰিৱিতক্কমঞ্ঞায যেন সক্কো দেৱানমিন্দো তেনুপসঙ্কমি. অদ্দসা খো, ভিক্খৱে, সক্কো দেৱানমিন্দো ৱেপচিত্তিং অসুৰিন্দং দূৰতোৱ আগচ্ছন্তং. দিস্ৱান ৱেপচিত্তিং অসুৰিন্দং এতদৱোচ – ‘তিট্ঠ, ৱেপচিত্তি, গহিতোসী’’’তি.
‘‘যদেৱ তে, মাৰিস, পুব্বে চিত্তং, তদেৱ ত্ৱং মা পজহাসী’’তি [তদেৱ ত্ৱং মাৰিস পহাসীতি (সী. স্যা. কং.)].
‘‘সপস্সু চ মে, ৱেপচিত্তি, অদুব্ভাযা’’তি [অদ্ৰুব্ভায (ক.)].
‘‘যং মুসা ভণতো পাপং, যং পাপং অৰিযূপৱাদিনো;
মিত্তদ্দুনো চ যং পাপং, যং পাপং অকতঞ্ঞুনো;
তমেৱ পাপং ফুসতু [ফুসতি (সী. পী.)], যো তে দুব্ভে সুজম্পতী’’তি.