১২. ততিযনাগৱিমানৱত্থু

৯৭৬. ‘‘কো নু দিব্বেন যানেন, সব্বসেতেন হত্থিনা;

তুৰিযতাড়িতনিগ্ঘোসো, অন্তলিক্খে মহীযতি.

৯৭৭. ‘‘দেৱতা নুসি গন্ধব্বো, অদু [আদু (সী. স্যা.)] সক্কো পুৰিন্দদো;

অজানন্তা তং পুচ্ছাম, কথং জানেমু তং ময’’ন্তি.

৯৭৮. ‘‘নম্হি দেৱো ন গন্ধব্বো, নাপি [নাম্হি (ক.)] সক্কো পুৰিন্দদো;

সুধম্মা নাম যে দেৱা, তেসং অঞ্ঞতৰো অহ’’ন্তি.

৯৭৯. ‘‘পুচ্ছাম দেৱং সুধম্মং [দেৱ সুধম্ম (স্যা.), দেৱ সুধম্মং (ক.)], পুথুং কত্ৱান অঞ্জলিং;

কিং কত্ৱা মানুসে কম্মং, সুধম্মং উপপজ্জতী’’তি.

৯৮০. ‘‘উচ্ছাগাৰং তিণাগাৰং, ৱত্থাগাৰঞ্চ যো দদে;

তিণ্ণং অঞ্ঞতৰং দত্ৱা, সুধম্মং উপপজ্জতী’’তি.

ততিযনাগৱিমানং দ্ৱাদসমং.