১২. ততিযনাগৱিমানৱত্থু
৯৭৬. ‘‘কো নু দিব্বেন যানেন, সব্বসেতেন হত্থিনা;
তুৰিযতাড়িতনিগ্ঘোসো, অন্তলিক্খে মহীযতি.
৯৭৭. ‘‘দেৱতা নুসি গন্ধব্বো, অদু [আদু (সী. স্যা.)] সক্কো পুৰিন্দদো;
অজানন্তা তং পুচ্ছাম, কথং জানেমু তং ময’’ন্তি.
৯৭৮. ‘‘নম্হি দেৱো ন গন্ধব্বো, নাপি [নাম্হি (ক.)] সক্কো পুৰিন্দদো;
সুধম্মা নাম যে দেৱা, তেসং অঞ্ঞতৰো অহ’’ন্তি.
৯৭৯. ‘‘পুচ্ছাম দেৱং সুধম্মং [দেৱ সুধম্ম (স্যা.), দেৱ সুধম্মং (ক.)], পুথুং কত্ৱান অঞ্জলিং;
কিং কত্ৱা মানুসে কম্মং, সুধম্মং উপপজ্জতী’’তি.
৯৮০. ‘‘উচ্ছাগাৰং তিণাগাৰং, ৱত্থাগাৰঞ্চ যো দদে;
তিণ্ণং অঞ্ঞতৰং দত্ৱা, সুধম্মং উপপজ্জতী’’তি.
ততিযনাগৱিমানং দ্ৱাদসমং.