৩. পল্লঙ্কৱিমানৱত্থু

৩০৭. ‘‘পল্লঙ্কসেট্ঠে মণিসোণ্ণচিত্তে, পুপ্ফাভিকিণ্ণে সযনে উড়াৰে;

তত্থচ্ছসি দেৱি মহানুভাৱে, উচ্চাৱচা ইদ্ধি ৱিকুব্বমানা.

৩০৮. ‘‘ইমা চ তে অচ্ছৰাযো সমন্ততো, নচ্চন্তি গাযন্তি পমোদযন্তি;

দেৱিদ্ধিপত্তাসি মহানুভাৱে, মনুস্সভূতা কিমকাসি পুঞ্ঞং;

কেনাসি এৱং জলিতানুভাৱা, ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

৩০৯. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতা, অড্ঢে কুলে সুণিসা অহোসিং;

অক্কোধনা ভত্তুৱসানুৱত্তিনী, উপোসথে অপ্পমত্তা অহোসিং [অপ্পমত্তা উপোসথে (স্যা. ক.)].

৩১০. ‘‘মনুস্সভূতা দহৰা অপাপিকা [দহৰাস’পাপিকা (সী.)], পসন্নচিত্তা পতিমাভিৰাধযিং;

দিৱা চ ৰত্তো চ মনাপচাৰিনী, অহং পুৰে সীলৱতী অহোসিং.

৩১১. ‘‘পাণাতিপাতা ৱিৰতা অচোৰিকা, সংসুদ্ধকাযা সুচিব্ৰহ্মচাৰিনী;

অমজ্জপা নো চ মুসা অভাণিং, সিক্খাপদেসু পৰিপূৰকাৰিনী.

৩১২. ‘‘চাতুদ্দসিং পঞ্চদসিং, যা চ পক্খস্স অট্ঠমী;

পাটিহাৰিযপক্খঞ্চ, পসন্নমানসা অহং [অতিপসন্নমানসা (ক.)].

৩১৩. ‘‘অট্ঠঙ্গুপেতং অনুধম্মচাৰিনী, উপোসথং পীতিমনা উপাৱসিং;

ইমঞ্চ অৰিযং অট্ঠঙ্গৱৰেহুপেতং, সমাদিযিত্ৱা কুসলং সুখুদ্ৰযং;

পতিম্হি কল্যাণী ৱসানুৱত্তিনী, অহোসিং পুব্বে সুগতস্স সাৱিকা.

৩১৪. ‘‘এতাদিসং কুসলং জীৱলোকে, কম্মং কৰিত্ৱান ৱিসেসভাগিনী;

কাযস্স ভেদা অভিসম্পৰাযং, দেৱিদ্ধিপত্তা সুগতিম্হি আগতা.

৩১৫. ‘‘ৱিমানপাসাদৱৰে মনোৰমে, পৰিৱাৰিতা অচ্ছৰাসঙ্গণেন;

সযংপভা দেৱগণা ৰমেন্তি মং, দীঘাযুকিং দেৱৱিমানমাগত’’ন্তি;

পল্লঙ্কৱিমানং ততিযং.