৩. পল্লঙ্কৱিমানৱত্থু
৩০৭. ‘‘পল্লঙ্কসেট্ঠে মণিসোণ্ণচিত্তে, পুপ্ফাভিকিণ্ণে সযনে উড়াৰে;
তত্থচ্ছসি দেৱি মহানুভাৱে, উচ্চাৱচা ইদ্ধি ৱিকুব্বমানা.
৩০৮. ‘‘ইমা চ তে অচ্ছৰাযো সমন্ততো, নচ্চন্তি গাযন্তি পমোদযন্তি;
দেৱিদ্ধিপত্তাসি মহানুভাৱে, মনুস্সভূতা কিমকাসি পুঞ্ঞং;
কেনাসি এৱং জলিতানুভাৱা, ৱণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
৩০৯. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতা, অড্ঢে কুলে সুণিসা অহোসিং;
অক্কোধনা ভত্তুৱসানুৱত্তিনী, উপোসথে অপ্পমত্তা অহোসিং [অপ্পমত্তা উপোসথে (স্যা. ক.)].
৩১০. ‘‘মনুস্সভূতা দহৰা অপাপিকা [দহৰাস’পাপিকা (সী.)], পসন্নচিত্তা পতিমাভিৰাধযিং;
দিৱা চ ৰত্তো চ মনাপচাৰিনী, অহং পুৰে সীলৱতী অহোসিং.
৩১১. ‘‘পাণাতিপাতা ৱিৰতা অচোৰিকা, সংসুদ্ধকাযা সুচিব্ৰহ্মচাৰিনী;
অমজ্জপা নো চ মুসা অভাণিং, সিক্খাপদেসু পৰিপূৰকাৰিনী.
৩১২. ‘‘চাতুদ্দসিং পঞ্চদসিং, যা চ পক্খস্স অট্ঠমী;
পাটিহাৰিযপক্খঞ্চ, পসন্নমানসা অহং [অতিপসন্নমানসা (ক.)].
৩১৩. ‘‘অট্ঠঙ্গুপেতং অনুধম্মচাৰিনী, উপোসথং পীতিমনা উপাৱসিং;
ইমঞ্চ অৰিযং অট্ঠঙ্গৱৰেহুপেতং, সমাদিযিত্ৱা কুসলং সুখুদ্ৰযং;
পতিম্হি কল্যাণী ৱসানুৱত্তিনী, অহোসিং পুব্বে সুগতস্স সাৱিকা.
৩১৪. ‘‘এতাদিসং কুসলং জীৱলোকে, কম্মং কৰিত্ৱান ৱিসেসভাগিনী;
কাযস্স ভেদা অভিসম্পৰাযং, দেৱিদ্ধিপত্তা সুগতিম্হি আগতা.
৩১৫. ‘‘ৱিমানপাসাদৱৰে মনোৰমে, পৰিৱাৰিতা অচ্ছৰাসঙ্গণেন;
সযংপভা দেৱগণা ৰমেন্তি মং, দীঘাযুকিং দেৱৱিমানমাগত’’ন্তি;
পল্লঙ্কৱিমানং ততিযং.