৭. একপুত্তকসুত্তং

১৭. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰস্স উপাসকস্স একপুত্তকো পিযো মনাপো কালঙ্কতো হোতি.

অথ খো সম্বহুলা উপাসকা অল্লৱত্থা অল্লকেসা দিৱা দিৱস্স যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদিংসু. একমন্তং নিসিন্নে খো তে উপাসকে ভগৱা এতদৱোচ – ‘‘কিং নু খো তুম্হে, উপাসকা, অল্লৱত্থা অল্লকেসা ইধূপসঙ্কমন্তা দিৱা দিৱস্সা’’তি?

এৱং ৱুত্তে, সো উপাসকো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘ময্হং খো, ভন্তে, একপুত্তকো পিযো মনাপো কালঙ্কতো. তেন মযং অল্লৱত্থা অল্লকেসা ইধূপসঙ্কমন্তা দিৱা দিৱস্সা’’তি.

অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘পিযৰূপস্সাদগধিতাসে [পিযৰূপস্সাতগধিতাসে (সী. পী.)],

দেৱকাযা পুথু মনুস্সা চ;

অঘাৱিনো পৰিজুন্না,

মচ্চুৰাজস্স ৱসং গচ্ছন্তি.

‘‘যে ৱে দিৱা চ ৰত্তো চ,

অপ্পমত্তা জহন্তি পিযৰূপং;

তে ৱে খণন্তি অঘমূলং,

মচ্চুনো আমিসং দুৰতিৱত্ত’’ন্তি. সত্তমং;