১০. ভদ্দিযসুত্তং

২০. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা অনুপিযাযং ৱিহৰতি অম্বৱনে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা ভদ্দিযো কাড়ীগোধায পুত্তো অৰঞ্ঞগতোপি ৰুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগাৰগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘‘অহো সুখং, অহো সুখ’’ন্তি!

অস্সোসুং খো সম্বহুলা ভিক্খূ আযস্মতো ভদ্দিযস্স কাড়ীগোধায পুত্তস্স অৰঞ্ঞগতস্সপি ৰুক্খমূলগতস্সপি সুঞ্ঞাগাৰগতস্সপি অভিক্খণং উদানং উদানেন্তস্স – ‘‘অহো সুখং, অহো সুখ’’ন্তি! সুত্ৱান নেসং এতদহোসি – ‘‘নিস্সংসযং খো, আৱুসো, আযস্মা ভদ্দিযো কাড়ীগোধায পুত্তো অনভিৰতো ব্ৰহ্মচৰিযং চৰতি, যংস পুব্বে অগাৰিযভূতস্স [অগাৰিকভূতস্স (স্যা.)] ৰজ্জসুখং, সো তমনুস্সৰমানো অৰঞ্ঞগতোপি ৰুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগাৰগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি!

অথ খো সম্বহুলা ভিক্খূ যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদিংসু. একমন্তং নিসিন্না খো তে ভিক্খূ ভগৱন্তং এতদৱোচুং – ‘‘আযস্মা, ভন্তে, ভদ্দিযো কাড়ীগোধায পুত্তো অৰঞ্ঞগতোপি ৰুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগাৰগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’ন্তি! নিস্সংসযং খো, ভন্তে, আযস্মা ভদ্দিযো কাড়ীগোধায পুত্তো অনভিৰতো ব্ৰহ্মচৰিযং চৰতি. যংস পুব্বে অগাৰিযভূতস্স ৰজ্জসুখং, সো তমনুস্সৰমানো অৰঞ্ঞগতোপি ৰুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগাৰগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি!

অথ খো ভগৱা অঞ্ঞতৰং ভিক্খুং আমন্তেসি – ‘‘এহি ত্ৱং, ভিক্খু, মম ৱচনেন ভদ্দিযং ভিক্খুং আমন্তেহি – ‘সত্থা তং, আৱুসো ভদ্দিয, আমন্তেতী’’’তি.

‘‘এৱং, ভন্তে’’তি খো সো ভিক্খু ভগৱতো পটিস্সুত্ৱা যেনাযস্মা ভদ্দিযো কাড়ীগোধায পুত্তো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভদ্দিযং কাড়ীগোধায পুত্তং এতদৱোচ – ‘‘সত্থা তং, আৱুসো ভদ্দিয, আমন্তেতী’’তি. ‘‘এৱমাৱুসো’’তি খো আযস্মা ভদ্দিযো কাড়ীগোধায পুত্তো তস্স ভিক্খুনো পটিস্সুত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং অভিৱাদেত্ৱা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো আযস্মন্তং ভদ্দিযং কাড়ীগোধায পুত্তং ভগৱা এতদৱোচ –

‘‘সচ্চং কিৰ ত্ৱং, ভদ্দিয, অৰঞ্ঞগতোপি ৰুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগাৰগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি! ‘‘এৱং, ভন্তে’’তি.

‘‘কিং পন [কং পন (স্যা পী.)] ত্ৱং, ভদ্দিয, অত্থৱসং সম্পস্সমানো অৰঞ্ঞগতোপি ৰুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগাৰগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি! ‘‘পুব্বে মে, ভন্তে, অগাৰিযভূতস্স ৰজ্জং কাৰেন্তস্স অন্তোপি অন্তেপুৰে ৰক্খা সুসংৱিহিতা অহোসি, বহিপি অন্তেপুৰে ৰক্খা সুসংৱিহিতা অহোসি, অন্তোপি নগৰে ৰক্খা সুসংৱিহিতা অহোসি, বহিপি নগৰে ৰক্খা সুসংৱিহিতা অহোসি, অন্তোপি জনপদে ৰক্খা সুসংৱিহিতা অহোসি, বহিপি জনপদে ৰক্খা সুসংৱিহিতা অহোসি. সো খো অহং, ভন্তে, এৱং ৰক্খিতো গোপিতো সন্তো ভীতো উব্বিগ্গো উস্সঙ্কী উত্ৰাসী ৱিহাসিং. এতৰহি খো পনাহং, ভন্তে, অৰঞ্ঞগতোপি ৰুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগাৰগতোপি একো [এককো (স্যা. পী.)] অভীতো অনুব্বিগ্গো অনুস্সঙ্কী অনুত্ৰাসী অপ্পোস্সুক্কো পন্নলোমো পৰদত্তৱুত্তো [পৰদৱুত্তো (ক. সী. স্যা. পী.)], মিগভূতেন চেতসা ৱিহৰামি. ইমং [ইদং (সী. ক.)] খো অহং, ভন্তে, অত্থৱসং সম্পস্সমানো অৰঞ্ঞগতোপি ৰুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগাৰগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি [উদানেমি (ক.)] – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি!

অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘যস্সন্তৰতো ন সন্তি কোপা,

ইতিভৱাভৱতঞ্চ ৱীতিৱত্তো;

তং ৱিগতভযং সুখিং অসোকং,

দেৱা নানুভৱন্তি দস্সনাযা’’তি. দসমং;

মুচলিন্দৱগ্গো দুতিযো নিট্ঠিতো.