৫. ব্ৰাহ্মণসুত্তং

৫. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা চ সাৰিপুত্তো আযস্মা চ মহামোগ্গল্লানো আযস্মা চ মহাকস্সপো আযস্মা চ মহাকচ্চানো [মহাকচ্চাযনো (সী. পী. ক.)] আযস্মা চ মহাকোট্ঠিকো আযস্মা চ মহাকপ্পিনো আযস্মা চ মহাচুন্দো আযস্মা চ অনুৰুদ্ধো আযস্মা চ ৰেৱতো আযস্মা চ নন্দো [আনন্দো (সী. পী.)] যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমিংসু.

অদ্দসা খো ভগৱা তে আযস্মন্তে দূৰতোৱ আগচ্ছন্তে; দিস্ৱান ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘এতে, ভিক্খৱে, ব্ৰাহ্মণা আগচ্ছন্তি; এতে, ভিক্খৱে, ব্ৰাহ্মণা আগচ্ছন্তী’’তি. এৱং ৱুত্তে, অঞ্ঞতৰো ব্ৰাহ্মণজাতিকো ভিক্খু ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কিত্তাৱতা নু খো, ভন্তে, ব্ৰাহ্মণো হোতি, কতমে চ পন ব্ৰাহ্মণকৰণা ধম্মা’’তি?

অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘বাহিত্ৱা পাপকে ধম্মে, যে চৰন্তি সদা সতা;

খীণসংযোজনা বুদ্ধা, তে ৱে [তেৱ (সী.)] লোকস্মি ব্ৰাহ্মণা’’তি. পঞ্চমং;