৪. হুংহুঙ্কসুত্তং

৪. এৱং মে সুতং – একং সমযং ভগৱা উৰুৱেলাযং ৱিহৰতি নজ্জা নেৰঞ্জৰায তীৰে অজপালনিগ্ৰোধে পঠমাভিসম্বুদ্ধো. তেন খো পন সমযেন ভগৱা সত্তাহং একপল্লঙ্কেন নিসিন্নো হোতি ৱিমুত্তিসুখপটিসংৱেদী. অথ খো ভগৱা তস্স সত্তাহস্স অচ্চযেন তম্হা সমাধিম্হা ৱুট্ঠাসি.

অথ খো অঞ্ঞতৰো হুংহুঙ্কজাতিকো [হুহুঙ্কজাতিকো (সী. স্যা. কং. পী.)] ব্ৰাহ্মণো যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱতা সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সাৰণীযং ৱীতিসাৰেত্ৱা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতো খো সো ব্ৰাহ্মণো ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘কিত্তাৱতা নু খো, ভো গোতম, ব্ৰাহ্মণো হোতি, কতমে চ পন ব্ৰাহ্মণকৰণা [ব্ৰাহ্মণকাৰকা (ক.)] ধম্মা’’তি?

অথ খো ভগৱা এতমত্থং ৱিদিত্ৱা তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘যো ব্ৰাহ্মণো বাহিতপাপধম্মো,

নিহুংহুঙ্কো [নিহুহুঙ্কো (সী. স্যা. কং পী.)] নিক্কসাৱো যতত্তো;

ৱেদন্তগূ ৱূসিতব্ৰহ্মচৰিযো,

ধম্মেন সো ব্ৰহ্মৱাদং ৱদেয্য;

যস্সুস্সদা নত্থি কুহিঞ্চি লোকে’’তি. চতুত্থং;