৩. উপচালাথেৰীগাথা

১৮৯. ‘‘সতিমতী চক্খুমতী, ভিক্খুনী ভাৱিতিন্দ্ৰিযা;

পটিৱিজ্ঝিং পদং সন্তং, অকাপুৰিসসেৱিতং’’.

১৯০. ‘‘কিং নু জাতিং ন ৰোচেসি, জাতো কামানি ভুঞ্জতি;

ভুঞ্জাহি কামৰতিযো, মাহু পচ্ছানুতাপিনী’’.

১৯১. ‘‘জাতস্স মৰণং হোতি, হত্থপাদান ছেদনং;

ৱধবন্ধপৰিক্লেসং, জাতো দুক্খং নিগচ্ছতি.

১৯২. ‘‘অত্থি সক্যকুলে জাতো, সম্বুদ্ধো অপৰাজিতো;

সো মে ধম্মমদেসেসি, জাতিযা সমতিক্কমং.

১৯৩. ‘‘দুক্খং দুক্খসমুপ্পাদং, দুক্খস্স চ অতিক্কমং;

অৰিযং চট্ঠঙ্গিকং মগ্গং, দুক্খূপসমগামিনং.

১৯৪. ‘‘তস্সাহং ৱচনং সুত্ৱা, ৱিহৰিং সাসনে ৰতা;

তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.

১৯৫. ‘‘সব্বত্থ ৱিহতা নন্দী, তমোখন্ধো পদালিতো;

এৱং জানাহি পাপিম, নিহতো ত্ৱমসি অন্তক’’.

… উপচালা থেৰী….

সত্তকনিপাতো নিট্ঠিতো.