৩. উপচালাথেৰীগাথা
১৮৯. ‘‘সতিমতী চক্খুমতী, ভিক্খুনী ভাৱিতিন্দ্ৰিযা;
পটিৱিজ্ঝিং পদং সন্তং, অকাপুৰিসসেৱিতং’’.
১৯০. ‘‘কিং নু জাতিং ন ৰোচেসি, জাতো কামানি ভুঞ্জতি;
ভুঞ্জাহি কামৰতিযো, মাহু পচ্ছানুতাপিনী’’.
১৯১. ‘‘জাতস্স মৰণং হোতি, হত্থপাদান ছেদনং;
ৱধবন্ধপৰিক্লেসং, জাতো দুক্খং নিগচ্ছতি.
১৯২. ‘‘অত্থি সক্যকুলে জাতো, সম্বুদ্ধো অপৰাজিতো;
সো মে ধম্মমদেসেসি, জাতিযা সমতিক্কমং.
১৯৩. ‘‘দুক্খং দুক্খসমুপ্পাদং, দুক্খস্স চ অতিক্কমং;
অৰিযং চট্ঠঙ্গিকং মগ্গং, দুক্খূপসমগামিনং.
১৯৪. ‘‘তস্সাহং ৱচনং সুত্ৱা, ৱিহৰিং সাসনে ৰতা;
তিস্সো ৱিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.
১৯৫. ‘‘সব্বত্থ ৱিহতা নন্দী, তমোখন্ধো পদালিতো;
এৱং জানাহি পাপিম, নিহতো ত্ৱমসি অন্তক’’.
… উপচালা থেৰী….
সত্তকনিপাতো নিট্ঠিতো.