৩. খেমাথেৰীগাথা

১৩৯. ‘‘দহৰা ত্ৱং ৰূপৱতী, অহম্পি দহৰো যুৱা;

পঞ্চঙ্গিকেন তুৰিযেন [তূৰেন (ক.)], এহি খেমে ৰমামসে’’.

১৪০. ‘‘ইমিনা পূতিকাযেন, আতুৰেন পভঙ্গুনা;

অট্টিযামি হৰাযামি, কামতণ্হা সমূহতা.

১৪১. ‘‘সত্তিসূলূপমা কামা, খন্ধাসং অধিকুট্টনা;

যং ‘ত্ৱং কামৰতিং’ ব্ৰূসি, ‘অৰতী’ দানি সা মম.

১৪২. ‘‘সব্বত্থ ৱিহতা নন্দী, তমোখন্ধো পদালিতো;

এৱং জানাহি পাপিম, নিহতো ত্ৱমসি অন্তক.

১৪৩. ‘‘নক্খত্তানি নমস্সন্তা, অগ্গিং পৰিচৰং ৱনে;

যথাভুচ্চমজানন্তা, বালা সুদ্ধিমমঞ্ঞথ.

১৪৪. ‘‘অহঞ্চ খো নমস্সন্তী, সম্বুদ্ধং পুৰিসুত্তমং;

পমুত্তা [পৰিমুত্তা (সী. স্যা.)] সব্বদুক্খেহি, সত্থুসাসনকাৰিকা’’তি.

… খেমা থেৰী….