১১. তিংসমত্তাথেৰীগাথা

১১৭. ‘‘‘মুসলানি গহেত্ৱান, ধঞ্ঞং কোট্টেন্তি মাণৱা [মানৱা (সী.)];

পুত্তদাৰানি পোসেন্তা, ধনং ৱিন্দন্তি মাণৱা.

১১৮. ‘‘‘কৰোথ বুদ্ধসাসনং, যং কত্ৱা নানুতপ্পতি;

খিপ্পং পাদানি ধোৱিত্ৱা, একমন্তে নিসীদথ;

চেতোসমথমনুযুত্তা, কৰোথ বুদ্ধসাসনং’.

১১৯. ‘‘তস্সা তা [তং (সী.)] ৱচনং সুত্ৱা, পটাচাৰায সাসনং;

পাদে পক্খালযিত্ৱান, একমন্তং উপাৱিসুং;

চেতোসমথমনুযুত্তা, অকংসু বুদ্ধসাসনং.

১২০. ‘‘ৰত্তিযা পুৰিমে যামে, পুব্বজাতিমনুস্সৰুং;

ৰত্তিযা মজ্ঝিমে যামে, দিব্বচক্খুং ৱিসোধযুং;

ৰত্তিযা পচ্ছিমে যামে, তমোখন্ধং পদালযুং.

১২১. ‘‘উট্ঠায পাদে ৱন্দিংসু, ‘কতা তে অনুসাসনী;

ইন্দংৱ দেৱা তিদসা, সঙ্গামে অপৰাজিতং;

পুৰক্খত্ৱা ৱিহস্সাম [ৱিহৰাম (সী.), ৱিহৰিস্সাম (স্যা.)], তেৱিজ্জাম্হ অনাসৱা’’’তি.

ইত্থং সুদং তিংসমত্তা থেৰী ভিক্খুনিযো পটাচাৰায সন্তিকে অঞ্ঞং ব্যাকৰিংসূতি.