১. পুণ্ণাথেৰীগাথা
২৩৬. ‘‘উদহাৰী অহং সীতে [উদকমাহৰিং সীতে (সী.)], সদা উদকমোতৰিং;
অয্যানং দণ্ডভযভীতা, ৱাচাদোসভযট্টিতা.
২৩৭. ‘‘কস্স ব্ৰাহ্মণ ত্ৱং ভীতো, সদা উদকমোতৰি;
ৱেধমানেহি গত্তেহি, সীতং ৱেদযসে ভুসং’’.
২৩৮. জানন্তী ৱত মং [জানন্তী চ তুৱং (ক.)] ভোতি, পুণ্ণিকে পৰিপুচ্ছসি;
কৰোন্তং কুসলং কম্মং, ৰুন্ধন্তং কতপাপকং.
২৩৯. ‘‘যো চ ৱুড্ঢো দহৰো ৱা, পাপকম্মং পকুব্বতি;
দকাভিসেচনা সোপি, পাপকম্মা পমুচ্চতি’’.
২৪০. ‘‘কো নু তে ইদমক্খাসি, অজানন্তস্স অজানকো;
দকাভিসেচনা নাম, পাপকম্মা পমুচ্চতি.
২৪১. ‘‘সগ্গং নূন গমিস্সন্তি, সব্বে মণ্ডূককচ্ছপা;
নাগা [নক্কা (সী.)] চ সুসুমাৰা চ, যে চঞ্ঞে উদকে চৰা.
২৪২. ‘‘ওৰব্ভিকা সূকৰিকা, মচ্ছিকা মিগবন্ধকা;
চোৰা চ ৱজ্ঝঘাতা চ, যে চঞ্ঞে পাপকম্মিনো;
দকাভিসেচনা তেপি, পাপকম্মা পমুচ্চৰে.
২৪৩. ‘‘সচে ইমা নদিযো তে, পাপং পুব্বে কতং ৱহুং;
পুঞ্ঞম্পিমা ৱহেয্যুং তে, তেন ত্ৱং পৰিবাহিৰো.
২৪৪. ‘‘যস্স ব্ৰাহ্মণ ত্ৱং ভীতো, সদা উদকমোতৰি;
তমেৱ ব্ৰহ্মে মা কাসি, মা তে সীতং ছৱিং হনে’’.
২৪৫. ‘‘কুম্মগ্গপটিপন্নং মং, অৰিযমগ্গং সমানযি;
দকাভিসেচনা ভোতি, ইমং সাটং দদামি তে’’.
২৪৬. ‘‘তুয্হেৱ সাটকো হোতু, নাহমিচ্ছামি সাটকং;
সচে ভাযসি দুক্খস্স, সচে তে দুক্খমপ্পিযং.
২৪৭. ‘‘মাকাসি পাপকং কম্মং, আৱি ৱা যদি ৱা ৰহো;
সচে চ পাপকং কম্মং, কৰিস্সসি কৰোসি ৱা.
২৪৮. ‘‘ন তে দুক্খা পমুত্যত্থি, উপেচ্চাপি [উপ্পচ্চাপি (অট্ঠ. পাঠন্তৰং)] পলাযতো;
সচে ভাযসি দুক্খস্স, সচে তে দুক্খমপ্পিযং.
২৪৯. ‘‘উপেহি সৰণং বুদ্ধং, ধম্মং সঙ্ঘঞ্চ তাদিনং;
সমাদিযাহি সীলানি, তং তে অত্থায হেহিতি’’.
২৫০. ‘‘উপেমি সৰণং বুদ্ধং, ধম্মং সঙ্ঘঞ্চ তাদিনং;
সমাদিযামি সীলানি, তং মে অত্থায হেহিতি.
২৫১. ‘‘ব্ৰহ্মবন্ধু পুৰে আসিং, অজ্জম্হি সচ্চব্ৰাহ্মণো;
তেৱিজ্জো ৱেদসম্পন্নো, সোত্তিযো চম্হি ন্হাতকো’’তি.
… পুণ্ণা থেৰী….
সোড়সনিপাতো নিট্ঠিতো.