১১. ন্হাতকমুনিত্থেৰগাথা
৪৩৫. ‘‘ৱাতৰোগাভিনীতো ত্ৱং, ৱিহৰং কাননে ৱনে;
পৱিদ্ধগোচৰে লূখে, কথং ভিক্খু কৰিস্সসি’’.
৪৩৬. ‘‘পীতিসুখেন ৱিপুলেন, ফৰিত্ৱান সমুস্সযং;
লূখম্পি অভিসম্ভোন্তো, ৱিহৰিস্সামি কাননে.
৪৩৭. ‘‘ভাৱেন্তো সত্ত বোজ্ঝঙ্গে, ইন্দ্ৰিযানি বলানি চ;
ঝানসোখুম্মসম্পন্নো [ঝানসুখুমসম্পন্নো (স্যা. ক.)], ৱিহৰিস্সং অনাসৱো.
৪৩৮. ‘‘ৱিপ্পমুত্তং কিলেসেহি, সুদ্ধচিত্তং অনাৱিলং;
অভিণ্হং পচ্চৱেক্খন্তো, ৱিহৰিস্সং অনাসৱো.
৪৩৯. ‘‘অজ্ঝত্তঞ্চ বহিদ্ধা চ, যে মে ৱিজ্জিংসু আসৱা;
সব্বে অসেসা উচ্ছিন্না, ন চ উপ্পজ্জৰে পুন.
৪৪০. ‘‘পঞ্চক্খন্ধা পৰিঞ্ঞাতা, তিট্ঠন্তি ছিন্নমূলকা;
দুক্খক্খযো অনুপ্পত্তো, নত্থি দানি পুনব্ভৱো’’তি.
… ন্হাতকমুনিত্থেৰো….