৫. ৱড্ঢত্থেৰগাথা
৩৩৫. ‘‘সাধূ হি কিৰ মে মাতা, পতোদং উপদংসযি;
যস্সাহং ৱচনং সুত্ৱা, অনুসিট্ঠো জনেত্তিযা;
আৰদ্ধৱীৰিযো পহিতত্তো, পত্তো সম্বোধিমুত্তমং.
৩৩৬. ‘‘অৰহা দক্খিণেয্যোম্হি, তেৱিজ্জো অমতদ্দসো;
জেত্ৱা নমুচিনো সেনং, ৱিহৰামি অনাসৱো.
৩৩৭. ‘‘অজ্ঝত্তঞ্চ বহিদ্ধা চ, যে মে ৱিজ্জিংসু আসৱা;
সব্বে অসেসা উচ্ছিন্না, ন চ উপ্পজ্জৰে পুন.
৩৩৮. ‘‘ৱিসাৰদা খো ভগিনী, এতমত্থং অভাসযি;
‘অপিহা নূন মযিপি, ৱনথো তে ন ৱিজ্জতি’.
৩৩৯. ‘‘পৰিযন্তকতং দুক্খং, অন্তিমোযং সমুস্সযো;
জাতিমৰণসংসাৰো, নত্থি দানি পুনব্ভৱো’’তি.
… ৱড্ঢো থেৰো….