৫. ৱড্ঢত্থেৰগাথা

৩৩৫. ‘‘সাধূ হি কিৰ মে মাতা, পতোদং উপদংসযি;

যস্সাহং ৱচনং সুত্ৱা, অনুসিট্ঠো জনেত্তিযা;

আৰদ্ধৱীৰিযো পহিতত্তো, পত্তো সম্বোধিমুত্তমং.

৩৩৬. ‘‘অৰহা দক্খিণেয্যোম্হি, তেৱিজ্জো অমতদ্দসো;

জেত্ৱা নমুচিনো সেনং, ৱিহৰামি অনাসৱো.

৩৩৭. ‘‘অজ্ঝত্তঞ্চ বহিদ্ধা চ, যে মে ৱিজ্জিংসু আসৱা;

সব্বে অসেসা উচ্ছিন্না, ন চ উপ্পজ্জৰে পুন.

৩৩৮. ‘‘ৱিসাৰদা খো ভগিনী, এতমত্থং অভাসযি;

‘অপিহা নূন মযিপি, ৱনথো তে ন ৱিজ্জতি’.

৩৩৯. ‘‘পৰিযন্তকতং দুক্খং, অন্তিমোযং সমুস্সযো;

জাতিমৰণসংসাৰো, নত্থি দানি পুনব্ভৱো’’তি.

… ৱড্ঢো থেৰো….