৪. সিৱকসামণেৰগাথা

১৪. ‘‘উপজ্ঝাযো মং অৱচ, ইতো গচ্ছাম সীৱক;

গামে মে ৱসতি কাযো, অৰঞ্ঞং মে গতো মনো;

সেমানকোপি গচ্ছামি, নত্থি সঙ্গো ৱিজানত’’ন্তি.

… সিৱকো সামণেৰো….