১০. পুণ্ণমাসত্থেৰগাথা
১০. ‘‘ৱিহৰি অপেক্খং ইধ ৱা হুৰং ৱা, যো ৱেদগূ সমিতো যতত্তো;
সব্বেসু ধম্মেসু অনূপলিত্তো, লোকস্স জঞ্ঞা উদযব্বযঞ্চা’’তি.
ইত্থং সুদং আযস্মা পুণ্ণমাসো থেৰো গাথং অভাসিত্থাতি.
ৱগ্গো পঠমো নিট্ঠিতো.
তস্সুদ্দানং –
সুভূতি কোট্ঠিকো থেৰো, কঙ্খাৰেৱতসম্মতো;
মন্তাণিপুত্তো দব্বো চ, সীতৱনিযো চ ভল্লিযো;
ৱীৰো পিলিন্দৱচ্ছো চ, পুণ্ণমাসো তমোনুদোতি.