৫. ধোতকমাণৱপুচ্ছা
১০৬৭. ‘‘পুচ্ছামি তং ভগৱা ব্ৰূহি মে তং, (ইচ্চাযস্মা ধোতকো)
ৱাচাভিকঙ্খামি মহেসি তুয্হং;
তৱ সুত্ৱান নিগ্ঘোসং, সিক্খে নিব্বানমত্তনো’’.
১০৬৮. ‘‘তেনহাতপ্পং কৰোহি, (ধোতকাতি ভগৱা) ইধেৱ নিপকো সতো;
ইতো সুত্ৱান নিগ্ঘোসং, সিক্খে নিব্বানমত্তনো’’.
১০৬৯. ‘‘পস্সামহং দেৱমনুস্সলোকে, অকিঞ্চনং ব্ৰাহ্মণমিৰিযমানং;
তং তং নমস্সামি সমন্তচক্খু, পমুঞ্চ মং সক্ক কথংকথাহি’’.
১০৭০. ‘‘নাহং সহিস্সামি [সমিস্সামি (স্যা.), গমিস্সামি (সী.), সমীহামি (পী.)] পমোচনায, কথংকথিং ধোতক কঞ্চি লোকে;
ধম্মঞ্চ সেট্ঠং অভিজানমানো [আজানমানো (সী. স্যা. পী.)], এৱং তুৱং ওঘমিমং তৰেসি’’.
১০৭১. ‘‘অনুসাস ব্ৰহ্মে কৰুণাযমানো, ৱিৱেকধম্মং যমহং ৱিজঞ্ঞং;
যথাহং আকাসোৱ অব্যাপজ্জমানো, ইধেৱ সন্তো অসিতো চৰেয্যং’’.
১০৭২. ‘‘কিত্তযিস্সামি তে সন্তিং, (ধোতকাতি ভগৱা) দিট্ঠে ধম্মে অনীতিহং;
যং ৱিদিত্ৱা সতো চৰং, তৰে লোকে ৱিসত্তিকং’’.
১০৭৩. ‘‘তঞ্চাহং অভিনন্দামি, মহেসি সন্তিমুত্তমং;
যং ৱিদিত্ৱা সতো চৰং, তৰে লোকে ৱিসত্তিকং’’.
১০৭৪. ‘‘যং কিঞ্চি সম্পজানাসি, (ধোতকাতি ভগৱা)
উদ্ধং অধো তিৰিযঞ্চাপি মজ্ঝে;
এতং ৱিদিত্ৱা সঙ্গোতি লোকে, ভৱাভৱায মাকাসি তণ্হ’’ন্তি.
ধোতকমাণৱপুচ্ছা পঞ্চমী নিট্ঠিতা.