৪. সুদ্ধট্ঠকসুত্তং

৭৯৪. পস্সামি সুদ্ধং পৰমং অৰোগং, দিট্ঠেন সংসুদ্ধি নৰস্স হোতি;

এৱাভিজানং [এতাভিজানং (সী. পী.)] পৰমন্তি ঞত্ৱা, সুদ্ধানুপস্সীতি পচ্চেতি ঞাণং.

৭৯৫. দিট্ঠেন চে সুদ্ধি নৰস্স হোতি, ঞাণেন ৱা সো পজহাতি দুক্খং;

অঞ্ঞেন সো সুজ্ঝতি সোপধীকো, দিট্ঠী হি নং পাৱ তথা ৱদানং.

৭৯৬. ন ব্ৰাহ্মণো অঞ্ঞতো সুদ্ধিমাহ, দিট্ঠে সুতে সীলৱতে মুতে ৱা;

পুঞ্ঞে চ পাপে চ অনূপলিত্তো, অত্তঞ্জহো নযিধ পকুব্বমানো.

৭৯৭. পুৰিমং পহায অপৰং সিতাসে, এজানুগা তে ন তৰন্তি সঙ্গং;

তে উগ্গহাযন্তি নিৰস্সজন্তি, কপীৱ সাখং পমুঞ্চং গহাযং [পমুখং গহায (স্যা.), পমুঞ্চ গহায (ক.)].

৭৯৮. সযং সমাদায ৱতানি জন্তু, উচ্চাৱচং গচ্ছতি সঞ্ঞসত্তো;

ৱিদ্ৱা চ ৱেদেহি সমেচ্চ ধম্মং, ন উচ্চাৱচং গচ্ছতি ভূৰিপঞ্ঞো.

৭৯৯. স সব্বধম্মেসু ৱিসেনিভূতো, যং কিঞ্চি দিট্ঠং ৱ সুতং মুতং ৱা;

তমেৱ দস্সিং ৱিৱটং চৰন্তং, কেনীধ লোকস্মি ৱিকপ্পযেয্য.

৮০০. ন কপ্পযন্তি ন পুৰেক্খৰোন্তি, অচ্চন্তসুদ্ধীতি ন তে ৱদন্তি;

আদানগন্থং গথিতং ৱিসজ্জ, আসং ন কুব্বন্তি কুহিঞ্চি লোকে.

৮০১. সীমাতিগো ব্ৰাহ্মণো তস্স নত্থি, ঞত্ৱা ৱ দিস্ৱা ৱ [ঞত্ৱা চ দিস্ৱা চ (ক. সী. ক.)] সমুগ্গহীতং;

ন ৰাগৰাগী ন ৱিৰাগৰত্তো, তস্সীধ নত্থী পৰমুগ্গহীতন্তি.

সুদ্ধট্ঠকসুত্তং চতুত্থং নিট্ঠিতং.