১৪. তুৱটকসুত্তং

৯২১. ‘‘পুচ্ছামি তং আদিচ্চবন্ধু [আদিচ্চবন্ধুং (সী. স্যা.)], ৱিৱেকং সন্তিপদঞ্চ মহেসি;

কথং দিস্ৱা নিব্বাতি ভিক্খু, অনুপাদিযানো লোকস্মিং কিঞ্চি’’.

৯২২. ‘‘মূলং পপঞ্চসঙ্খায, (ইতি ভগৱা)

মন্তা অস্মীতি সব্বমুপৰুন্ধে [সব্বমুপৰুদ্ধে (স্যা. পী. ক.)];

যা কাচি তণ্হা অজ্ঝত্তং,

তাসং ৱিনযা [ৱিনযায (?)] সদা সতো সিক্খে.

৯২৩. ‘‘যং কিঞ্চি ধম্মমভিজঞ্ঞা, অজ্ঝত্তং অথৱাপি বহিদ্ধা;

ন তেন থামং [মানং (সী. ক.)] কুব্বেথ, ন হি সা নিব্বুতি সতং ৱুত্তা.

৯২৪. ‘‘সেয্যো ন তেন মঞ্ঞেয্য, নীচেয্যো অথৱাপি সৰিক্খো;

ফুট্ঠো [পুট্ঠো (সী. স্যা. ক.)] অনেকৰূপেহি, নাতুমানং ৱিকপ্পযং তিট্ঠে.

৯২৫. ‘‘অজ্ঝত্তমেৱুপসমে, ন অঞ্ঞতো ভিক্খু সন্তিমেসেয্য;

অজ্ঝত্তং উপসন্তস্স, নত্থি অত্তা কুতো নিৰত্তা ৱা.

৯২৬. ‘‘মজ্ঝে যথা সমুদ্দস্স, ঊমি নো জাযতী ঠিতো হোতি;

এৱং ঠিতো অনেজস্স, উস্সদং ভিক্খু ন কৰেয্য কুহিঞ্চি’’.

৯২৭. ‘‘অকিত্তযী ৱিৱটচক্খু, সক্খিধম্মং পৰিস্সযৱিনযং;

পটিপদং ৱদেহি ভদ্দন্তে, পাতিমোক্খং অথৱাপি সমাধিং’’.

৯২৮. ‘‘চক্খূহি নেৱ লোলস্স, গামকথায আৱৰযে সোতং;

ৰসে চ নানুগিজ্ঝেয্য, ন চ মমাযেথ কিঞ্চি লোকস্মিং.

৯২৯. ‘‘ফস্সেন যদা ফুট্ঠস্স, পৰিদেৱং ভিক্খু ন কৰেয্য কুহিঞ্চি;

ভৱঞ্চ নাভিজপ্পেয্য, ভেৰৱেসু চ ন সম্পৱেধেয্য.

৯৩০. ‘‘অন্নানমথো পানানং, খাদনীযানং অথোপি ৱত্থানং;

লদ্ধা ন সন্নিধিং কযিৰা, ন চ পৰিত্তসে তানি অলভমানো.

৯৩১. ‘‘ঝাযী ন পাদলোলস্স, ৱিৰমে কুক্কুচ্চা নপ্পমজ্জেয্য;

অথাসনেসু সযনেসু, অপ্পসদ্দেসু ভিক্খু ৱিহৰেয্য.

৯৩২. ‘‘নিদ্দং ন বহুলীকৰেয্য, জাগৰিযং ভজেয্য আতাপী;

তন্দিং মাযং হস্সং খিড্ডং, মেথুনং ৱিপ্পজহে সৱিভূসং.

৯৩৩. ‘‘আথব্বণং সুপিনং লক্খণং, নো ৱিদহে অথোপি নক্খত্তং;

ৱিৰুতঞ্চ গব্ভকৰণং, তিকিচ্ছং মামকো ন সেৱেয্য.

৯৩৪. ‘‘নিন্দায নপ্পৱেধেয্য, ন উণ্ণমেয্য পসংসিতো ভিক্খু;

লোভং সহ মচ্ছৰিযেন, কোধং পেসুণিযঞ্চ পনুদেয্য.

৯৩৫. ‘‘কযৱিক্কযে ন তিট্ঠেয্য, উপৱাদং ভিক্খু ন কৰেয্য কুহিঞ্চি;

গামে চ নাভিসজ্জেয্য, লাভকম্যা জনং ন লপযেয্য.

৯৩৬. ‘‘ন চ কত্থিতা সিযা ভিক্খু, ন চ ৱাচং পযুত্তং ভাসেয্য;

পাগব্ভিযং ন সিক্খেয্য, কথং ৱিগ্গাহিকং ন কথযেয্য.

৯৩৭. ‘‘মোসৱজ্জে ন নীযেথ, সম্পজানো সঠানি ন কযিৰা;

অথ জীৱিতেন পঞ্ঞায, সীলব্বতেন নাঞ্ঞমতিমঞ্ঞে.

৯৩৮. ‘‘সুত্ৱা ৰুসিতো বহুং ৱাচং, সমণানং ৱা পুথুজনানং [পুথুৱচনানং (সী. স্যা. পী.)];

ফৰুসেন নে ন পটিৱজ্জা, ন হি সন্তো পটিসেনিকৰোন্তি.

৯৩৯. ‘‘এতঞ্চ ধম্মমঞ্ঞায, ৱিচিনং ভিক্খু সদা সতো সিক্খে;

সন্তীতি নিব্বুতিং ঞত্ৱা, সাসনে গোতমস্স ন পমজ্জেয্য.

৯৪০. ‘‘অভিভূ হি সো অনভিভূতো, সক্খিধম্মমনীতিহমদস্সী;

তস্মা হি তস্স ভগৱতো সাসনে, অপ্পমত্তো সদা নমস্সমনুসিক্খে’’তি.

তুৱটকসুত্তং চুদ্দসমং নিট্ঠিতং.