১৪. তুৱটকসুত্তং
৯২১. ‘‘পুচ্ছামি তং আদিচ্চবন্ধু [আদিচ্চবন্ধুং (সী. স্যা.)], ৱিৱেকং সন্তিপদঞ্চ মহেসি;
কথং দিস্ৱা নিব্বাতি ভিক্খু, অনুপাদিযানো লোকস্মিং কিঞ্চি’’.
৯২২. ‘‘মূলং পপঞ্চসঙ্খায, (ইতি ভগৱা)
মন্তা অস্মীতি সব্বমুপৰুন্ধে [সব্বমুপৰুদ্ধে (স্যা. পী. ক.)];
যা কাচি তণ্হা অজ্ঝত্তং,
তাসং ৱিনযা [ৱিনযায (?)] সদা সতো সিক্খে.
৯২৩. ‘‘যং কিঞ্চি ধম্মমভিজঞ্ঞা, অজ্ঝত্তং অথৱাপি বহিদ্ধা;
ন তেন থামং [মানং (সী. ক.)] কুব্বেথ, ন হি সা নিব্বুতি সতং ৱুত্তা.
৯২৪. ‘‘সেয্যো ন তেন মঞ্ঞেয্য, নীচেয্যো অথৱাপি সৰিক্খো;
ফুট্ঠো [পুট্ঠো (সী. স্যা. ক.)] অনেকৰূপেহি, নাতুমানং ৱিকপ্পযং তিট্ঠে.
৯২৫. ‘‘অজ্ঝত্তমেৱুপসমে, ন অঞ্ঞতো ভিক্খু সন্তিমেসেয্য;
অজ্ঝত্তং উপসন্তস্স, নত্থি অত্তা কুতো নিৰত্তা ৱা.
৯২৬. ‘‘মজ্ঝে যথা সমুদ্দস্স, ঊমি নো জাযতী ঠিতো হোতি;
এৱং ঠিতো অনেজস্স, উস্সদং ভিক্খু ন কৰেয্য কুহিঞ্চি’’.
৯২৭. ‘‘অকিত্তযী ৱিৱটচক্খু, সক্খিধম্মং পৰিস্সযৱিনযং;
পটিপদং ৱদেহি ভদ্দন্তে, পাতিমোক্খং অথৱাপি সমাধিং’’.
৯২৮. ‘‘চক্খূহি নেৱ লোলস্স, গামকথায আৱৰযে সোতং;
ৰসে চ নানুগিজ্ঝেয্য, ন চ মমাযেথ কিঞ্চি লোকস্মিং.
৯২৯. ‘‘ফস্সেন যদা ফুট্ঠস্স, পৰিদেৱং ভিক্খু ন কৰেয্য কুহিঞ্চি;
ভৱঞ্চ নাভিজপ্পেয্য, ভেৰৱেসু চ ন সম্পৱেধেয্য.
৯৩০. ‘‘অন্নানমথো পানানং, খাদনীযানং অথোপি ৱত্থানং;
লদ্ধা ন সন্নিধিং কযিৰা, ন চ পৰিত্তসে তানি অলভমানো.
৯৩১. ‘‘ঝাযী ন পাদলোলস্স, ৱিৰমে কুক্কুচ্চা নপ্পমজ্জেয্য;
অথাসনেসু সযনেসু, অপ্পসদ্দেসু ভিক্খু ৱিহৰেয্য.
৯৩২. ‘‘নিদ্দং ন বহুলীকৰেয্য, জাগৰিযং ভজেয্য আতাপী;
তন্দিং মাযং হস্সং খিড্ডং, মেথুনং ৱিপ্পজহে সৱিভূসং.
৯৩৩. ‘‘আথব্বণং সুপিনং লক্খণং, নো ৱিদহে অথোপি নক্খত্তং;
ৱিৰুতঞ্চ গব্ভকৰণং, তিকিচ্ছং মামকো ন সেৱেয্য.
৯৩৪. ‘‘নিন্দায নপ্পৱেধেয্য, ন উণ্ণমেয্য পসংসিতো ভিক্খু;
লোভং সহ মচ্ছৰিযেন, কোধং পেসুণিযঞ্চ পনুদেয্য.
৯৩৫. ‘‘কযৱিক্কযে ন তিট্ঠেয্য, উপৱাদং ভিক্খু ন কৰেয্য কুহিঞ্চি;
গামে চ নাভিসজ্জেয্য, লাভকম্যা জনং ন লপযেয্য.
৯৩৬. ‘‘ন চ কত্থিতা সিযা ভিক্খু, ন চ ৱাচং পযুত্তং ভাসেয্য;
পাগব্ভিযং ন সিক্খেয্য, কথং ৱিগ্গাহিকং ন কথযেয্য.
৯৩৭. ‘‘মোসৱজ্জে ন নীযেথ, সম্পজানো সঠানি ন কযিৰা;
অথ জীৱিতেন পঞ্ঞায, সীলব্বতেন নাঞ্ঞমতিমঞ্ঞে.
৯৩৮. ‘‘সুত্ৱা ৰুসিতো বহুং ৱাচং, সমণানং ৱা পুথুজনানং [পুথুৱচনানং (সী. স্যা. পী.)];
ফৰুসেন নে ন পটিৱজ্জা, ন হি সন্তো পটিসেনিকৰোন্তি.
৯৩৯. ‘‘এতঞ্চ ধম্মমঞ্ঞায, ৱিচিনং ভিক্খু সদা সতো সিক্খে;
সন্তীতি নিব্বুতিং ঞত্ৱা, সাসনে গোতমস্স ন পমজ্জেয্য.
৯৪০. ‘‘অভিভূ হি সো অনভিভূতো, সক্খিধম্মমনীতিহমদস্সী;
তস্মা হি তস্স ভগৱতো সাসনে, অপ্পমত্তো সদা নমস্সমনুসিক্খে’’তি.
তুৱটকসুত্তং চুদ্দসমং নিট্ঠিতং.