৯. কিংসীলসুত্তং
৩২৬. ‘‘কিংসীলো কিংসমাচাৰো, কানি কম্মানি ব্ৰূহযং;
নৰো সম্মা নিৱিট্ঠস্স, উত্তমত্থঞ্চ পাপুণে’’.
৩২৭. ‘‘ৱুড্ঢাপচাযী অনুসূযকো সিযা, কালঞ্ঞূ [কালঞ্ঞু (সী. স্যা.)] চস্স গৰূনং [গৰূনং (সী.)] দস্সনায;
ধম্মিং কথং এৰযিতং খণঞ্ঞূ, সুণেয্য সক্কচ্চ সুভাসিতানি.
৩২৮. ‘‘কালেন গচ্ছে গৰূনং সকাসং, থম্ভং নিৰংকত্ৱা [নিৰাকত্ৱা (?) নি + আ + কৰ + ত্ৱা] নিৱাতৱুত্তি;
অত্থং ধম্মং সংযমং ব্ৰহ্মচৰিযং, অনুস্সৰে চেৱ সমাচৰে চ.
৩২৯. ‘‘ধম্মাৰামো ধম্মৰতো, ধম্মে ঠিতো ধম্মৱিনিচ্ছযঞ্ঞূ;
নেৱাচৰে ধম্মসন্দোসৱাদং, তচ্ছেহি নীযেথ সুভাসিতেহি.
৩৩০. ‘‘হস্সং জপ্পং পৰিদেৱং পদোসং, মাযাকতং কুহনং গিদ্ধি মানং;
সাৰম্ভং কক্কসং কসাৱঞ্চ মুচ্ছং [সাৰম্ভ কক্কস্স কসাৱ মুচ্ছং (স্যা. পী.)], হিত্ৱা চৰে ৱীতমদো ঠিতত্তো.
৩৩১. ‘‘ৱিঞ্ঞাতসাৰানি সুভাসিতানি, সুতঞ্চ ৱিঞ্ঞাতসমাধিসাৰং;
ন তস্স পঞ্ঞা চ সুতঞ্চ ৱড্ঢতি, যো সাহসো হোতি নৰো পমত্তো.
৩৩২. ‘‘ধম্মে চ যে অৰিযপৱেদিতে ৰতা,
অনুত্তৰা তে ৱচসা মনসা কম্মুনা চ;
তে সন্তিসোৰচ্চসমাধিসণ্ঠিতা,
সুতস্স পঞ্ঞায চ সাৰমজ্ঝগূ’’তি.
কিংসীলসুত্তং নৱমং নিট্ঠিতং.