১৭. পাৰাযনত্থুতিগাথা

ইদমৱোচ ভগৱা মগধেসু ৱিহৰন্তো পাসাণকে চেতিযে, পৰিচাৰকসোড়সানং [পৰিচাৰকসোড়সন্নং (স্যা. ক.)] ব্ৰাহ্মণানং অজ্ঝিট্ঠো পুট্ঠো পুট্ঠো পঞ্হং [পঞ্হে (সী. পী.)] ব্যাকাসি. একমেকস্স চেপি পঞ্হস্স অত্থমঞ্ঞায ধম্মমঞ্ঞায ধম্মানুধম্মং পটিপজ্জেয্য, গচ্ছেয্যেৱ জৰামৰণস্স পাৰং. ‘‘পাৰঙ্গমনীযা ইমে ধম্মা’’তি – তস্মা ইমস্স ধম্মপৰিযাযস্স পাৰাযনন্তেৱ [পাৰাযণংত্ৱেৱ (সী. অট্ঠ.)] অধিৱচনং.

১৪৯. অজিতো তিস্সমেত্তেয্যো, পুণ্ণকো অথ মেত্তগূ;

ধোতকো উপসীৱো চ, নন্দো চ অথ হেমকো.

১৫০. তোদেয্যকপ্পা দুভযো, জতুকণ্ণী চ পণ্ডিতো;

ভদ্ৰাৱুধো উদযো চ, পোসালো চাপি ব্ৰাহ্মণো;

মোঘৰাজা চ মেধাৱী, পিঙ্গিযো চ মহাইসি.

১৫১. এতে বুদ্ধং উপাগচ্ছুং, সম্পন্নচৰণং ইসিং;

পুচ্ছন্তা নিপুণে পঞ্হে, বুদ্ধসেট্ঠং উপাগমুং.

১৫২. তেসং বুদ্ধো পব্যাকাসি, পঞ্হে পুট্ঠো যথাতথং;

পঞ্হানং ৱেয্যাকৰণেন, তোসেসি ব্ৰাহ্মণে মুনি.

১৫৩. তে তোসিতা চক্খুমতা, বুদ্ধেনাদিচ্চবন্ধুনা;

ব্ৰহ্মচৰিযমচৰিংসু, ৱৰপঞ্ঞস্স সন্তিকে.

১৫৪. একমেকস্স পঞ্হস্স, যথা বুদ্ধেন দেসিতং;

তথা যো পটিপজ্জেয্য, গচ্ছে পাৰং অপাৰতো.

১৫৫. অপাৰা পাৰং গচ্ছেয্য, ভাৱেন্তো মগ্গমুত্তমং;

মগ্গো সো পাৰং গমনায, তস্মা পাৰাযনং ইতি.