২. থনস্সিতদাৰকঙ্গপঞ্হো

২. ‘‘ভন্তে নাগসেন, ‘থনস্সিতদাৰকস্স একং অঙ্গং গহেতব্ব’ন্তি যং ৱদেসি, কতমং তং একং অঙ্গং গহেতব্ব’’ন্তি? ‘‘যথা, মহাৰাজ, থনস্সিতদাৰকো সদত্থে লগ্গতি, খীৰত্থিকো ৰোদতি, এৱমেৱ খো, মহাৰাজ, যোগিনা যোগাৱচৰেন সদত্থে লগ্গিতব্বং, সব্বত্থ ধম্মঞাণেন ভৱিতব্বং, উদ্দেসে পৰিপুচ্ছায সম্মপ্পযোগে পৱিৱেকে গৰুসংৱাসে কল্যাণমিত্তসেৱনে. ইদং, মহাৰাজ, থনস্সিতদাৰকস্স একং অঙ্গং গহেতব্বং. ভাসিতম্পেতং, মহাৰাজ, ভগৱতা দেৱাতিদেৱেন দীঘনিকাযৱৰে পৰিনিব্বানসুত্তন্তে –

‘‘‘ইঙ্ঘং তুম্হে, আনন্দ, সাৰত্থে [সদত্থে (সী. পী.)] ঘটথ, সাৰত্থে অনুযুঞ্জথ;

সাৰত্থে অপ্পমত্তা আতাপিনো পহিতত্তা ৱিহৰথা’’’তি.

থনস্সিতদাৰকঙ্গপঞ্হো দুতিযো.