৩. উন্দূৰঙ্গপঞ্হো

৩. ‘‘ভন্তে নাগসেন, ‘উন্দূৰস্স [উন্দুৰস্স (স্যা. ক.)] একং অঙ্গং গহেতব্ব’ন্তি যং ৱদেসি, কতমং তং একং অঙ্গং গহেতব্ব’’ন্তি? ‘‘যথা, মহাৰাজ, উন্দূৰো ইতোচিতো চ ৱিচৰন্তো আহাৰূপাসীসকো যেৱ চৰতি, এৱমেৱ খো, মহাৰাজ, যোগিনা যোগাৱচৰেন ইতোচিতো চ ৱিচৰন্তেন যোনিসো মনসিকাৰূপাসীসকেনেৱ ভৱিতব্বং. ইদং, মহাৰাজ, উন্দূৰস্স একং অঙ্গং গহেতব্বং. ভাসিতম্পেতং, মহাৰাজ, থেৰেন উপসেনেন ৱঙ্গন্তপুত্তেন –

‘‘‘ধম্মাসীসং [ধম্মসীসং (সী. পী.)] কৰিত্ৱান, ৱিহৰন্তো ৱিপস্সকো;

অনোলীনো ৱিহৰতি, উপসন্তো সদা সতো’’’তি.

উন্দূৰঙ্গপঞ্হো ততিযো.