১. উপচিকঙ্গপঞ্হো

১. ‘‘ভন্তে নাগসেন, ‘উপচিকায একং অঙ্গং গহেতব্ব’ন্তি যং ৱদেসি, কতমং তং একং অঙ্গং গহেতব্ব’’ন্তি? ‘‘যথা, মহাৰাজ, উপচিকা উপৰি ছদনং কত্ৱা অত্তানং পিদহিত্ৱা গোচৰায চৰতি, এৱমেৱ খো, মহাৰাজ, যোগিনা যোগাৱচৰেন সীলসংৱৰছদনং কত্ৱা মানসং পিদহিত্ৱা পিণ্ডায চৰিতব্বং, সীলসংৱৰছদনেন খো, মহাৰাজ, যোগী যোগাৱচৰো সব্বভযসমতিক্কন্তো হোতি. ইদং, মহাৰাজ, উপচিকায একং অঙ্গং গহেতব্বং, ভাসিতম্পেতং, মহাৰাজ, থেৰেন উপসেনেন ৱঙ্গন্তপুত্তেন –

‘‘‘সীলসংৱৰছদনং, যোগী কত্ৱান মানসং;

অনুপলিত্তো লোকেন, ভযা চ পৰিমুচ্চতী’’’তি.

উপচিকঙ্গপঞ্হো পঠমো.