৭. পাপপুঞ্ঞানং অপ্পানপ্পভাৱপঞ্হো

৭. ৰাজা আহ ‘‘ভন্তে নাগসেন, কতৰং নু খো বহুতৰং পুঞ্ঞং ৱা অপুঞ্ঞং ৱা’’তি? ‘‘পুঞ্ঞং খো, মহাৰাজ, বহুতৰং, অপুঞ্ঞং থোক’’ন্তি. ‘‘কেন কাৰণেনা’’তি? ‘‘অপুঞ্ঞং খো, মহাৰাজ, কৰোন্তো ৱিপ্পটিসাৰী হোতি ‘পাপকম্মং মযা কত’ন্তি, তেন পাপং ন ৱড্ঢতি. পুঞ্ঞং খো, মহাৰাজ, কৰোন্তো অৱিপ্পটিসাৰী হোতি, অৱিপ্পটিসাৰিনো পামোজ্জং জাযতি, পমুদিতস্স পীতি জাযতি, পীতিমনস্স কাযো পস্সম্ভতি, পস্সদ্ধকাযো সুখং ৱেদেতি, সুখিনো চিত্তং সমাধিযতি, সমাহিতো যথাভূতং পজানাতি, তেন কাৰণেন পুঞ্ঞং ৱড্ঢতি. পুৰিসো খো, মহাৰাজ, ছিন্নহত্থপাদো ভগৱতো একং উপ্পলহত্থং দত্ৱা একনৱুতিকপ্পানি ৱিনিপাতং ন গচ্ছিস্সতি. ইমিনাপি, মহাৰাজ, কাৰণেন ভণামি ‘পুঞ্ঞং বহুতৰং, অপুঞ্ঞং থোক’’’ন্তি.

‘‘কল্লোসি, ভন্তে নাগসেনা’’তি.

পাপপুঞ্ঞানং অপ্পানপ্পভাৱপঞ্হো সত্তমো.