৪. ব্ৰহ্মলোকপঞ্হো

৪. ৰাজা আহ ‘‘ভন্তে নাগসেন, কীৱদূৰো ইতো ব্ৰহ্মলোকো’’তি? ‘‘দূৰো খো, মহাৰাজ, ইতো ব্ৰহ্মলোকো কূটাগাৰমত্তা সিলা তম্হা পতিতা অহোৰত্তেন অট্ঠচত্তালীসযোজনসহস্সানি ভস্সমানা চতূহি মাসেহি পথৱিযং পতিট্ঠহেয্যা’’তি.

‘‘ভন্তে নাগসেন, তুম্হে এৱং ভণথ ‘সেয্যথাপি বলৱা পুৰিসো সমিঞ্জিতং ৱা বাহং পসাৰেয্য, পসাৰিতং ৱা বাহং সমিঞ্জেয্য, এৱমেৱ ইদ্ধিমা ভিক্খু চেতোৱসিপ্পত্তো জম্বুদীপে অন্তৰহিতো ব্ৰহ্মলোকে পাতুভৱেয্যা’তি এতং ৱচনং ন সদ্দহামি, এৱং অতিসীঘং তাৱ বহূনি যোজনসতানি গচ্ছিস্সতী’’তি.

থেৰো আহ ‘‘কুহিং পন, মহাৰাজ, তৱ জাতভূমী’’তি? ‘‘অত্থি, ভন্তে, অলসন্দো নাম দীপো, তত্থাহং জাতো’’তি. ‘‘কীৱ দূৰো, মহাৰাজ, ইতো অলসন্দো হোতী’’তি? ‘‘দ্ৱিমত্তানি, ভন্তে, যোজনসতানী’’তি. ‘‘অভিজানাসি নু ত্ৱং, মহাৰাজ, তত্থ কিঞ্চিদেৱ কৰণীযং কৰিত্ৱা সৰিতা’’তি? ‘‘আম, ভন্তে, সৰামী’’তি. ‘‘লহুং খো ত্ৱং, মহাৰাজ, গতোসি দ্ৱিমত্তানি যোজনসতানী’’তি.

‘‘কল্লোসি, ভন্তে নাগসেনা’’তি.

ব্ৰহ্মলোকপঞ্হো চতুত্থো.