৯. সংসাৰপঞ্হো

৯. ৰাজা আহ ‘‘ভন্তে নাগসেন, যং পনেতং ব্ৰূসি ‘সংসাৰো’তি, কতমো সো সংসাৰো’’তি? ‘‘ইধ, মহাৰাজ, জাতো ইধেৱ মৰতি, ইধ মতো অঞ্ঞত্ৰ উপ্পজ্জতি, তহিং জাতো তহিং যেৱ মৰতি, তহিং মতো অঞ্ঞত্ৰ উপ্পজ্জতি, এৱং খো, মহাৰাজ, সংসাৰো হোতী’’তি. ‘‘ওপম্মং কৰোহী’’তি. ‘‘যথা, মহাৰাজ, কোচিদেৱ পুৰিসো পক্কং অম্বং খাদিত্ৱা অট্ঠিং ৰোপেয্য, ততো মহন্তো অম্বৰুক্খো নিব্বত্তিত্ৱা ফলানি দদেয্য, অথ সো পুৰিসো ততোপি পক্কং অম্বং খাদিত্ৱা অট্ঠিং ৰোপেয্য, ততোপি মহন্তো অম্বৰুক্খো নিব্বত্তিত্ৱা ফলানি দদেয্য, এৱমেতেসং ৰুক্খানং কোটি ন পঞ্ঞাযতি, এৱমেৱ খো, মহাৰাজ, ইধ জাতো ইধেৱ মৰতি, ইধ মতো অঞ্ঞত্ৰ উপ্পজ্জতি, তহিং জাতো তহিং যেৱ মৰতি, তহিং মতো অঞ্ঞত্ৰ উপ্পজ্জতি, এৱং খো, মহাৰাজ, সংসাৰো হোতী’’তি.

‘‘কল্লোসি, ভন্তে নাগসেনা’’তি.

সংসাৰপঞ্হো নৱমো.